Posts Tagged ‘Nimloth Brandir’

Deerhound Jahresausstellung en Pinkstercoursing te Tüttleben.

Op 19 mei jl. werd de Duitse Deerhound Jahresausstellung gehouden te Tüttleben. Doordat Simon al jaren de coursings verzorgt in Tüttleben, is deze club intussen onze ‘thuisvereniging’ geworden. Voor ons dus extra leuk dat de JAS hier werd gehouden. Zoals gebruikelijk werd de show geopend met de inmars van de 80 gemelde Deerhounds. Onze keurmeester was Uli Peiler, een Ierse Wolfshondenfokker, geboren in Duitsland, die nu in Ierland woont. Uli keurde zeer streng, iets wat mij wel aanstaat. Van de 80 gemelde Deerhounds waren er 3 absent, 1 teruggetrokken (onze Brandir daar hij mank liep), 33 kregen een U, 21 een ZG, 4 een G, de veteranen werden zonder kwalificatie geplaatst en de jongsten kregen op één na een veel belovend. Opvallend was wel dat de reuen veel lager werden beoordeeld dan de teven.

Chidish en Brandir stonden met 7 andere reuen in de Kampioensklas maar we trokken Brandir terug omdat hij niet goed liep. Alleen de eerste drie kregen een U, ook Chidish die derde werd.

 

Cytaugh stond in de Gebruikshondenklas (5 gemeld, 1 absent) en won deze.

Vision stond in de Openklas en kreeg helaas een ZG.

 

 

Beste reu en BOB was Kilbourne Kaine to Oelmühle van Jürgen Rösner en beste teef Garamante of Bestmara van M. Kaes uit Frankrijk. Een stel prachtige hounds.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dag erna was de Pinkstercoursing. Er waren 25 Deerhounds gemeld en 24 aanwezig. Vision was in de zesde course ingedeeld maar liet het afweten. Cytaugh liep in course 9 met Islay’s Hollyhock maar deze raakte halverwege geblesseerd. Na de eerste omloop stond Cytaugh op een gedeelde zevende plaats met 172 punten. In de tweede omloop liep ze met Islay’s Hyra. Hyra kreeg 175 punten en Cytaugh 184. Hiermee kwam Cytaugh uiteindelijk op een vijfde plaats. En bij de prijsuitreiking, wat altijd een heel feest is in Tüttleben, bleek dat Cytaugh de prijs voor Schoonheid en Prestatie had gewonnen!!!

 

 

 

Wat was ik trots op haar! Na een jaar met veel angst en zorg om haar voet, blijkt nu dan toch dat al die moeite  niet voor niets was.

Voor de achtste keer nam ik de “of the Scottish Highlands” Wanderpreis voor de beste gebruikshound mee naar huis en de sinds vorig jaar, voor de Deerhound met het hoogste punten aantal voor Schönheit und Leistung, beschikbaar gestelde Quodlibet Drambui Trophy.

 

 

 

Een paar dagen Hermannsburg

Begin maart ben ik met de hounds weer een paar dagen bij Sonja in Hermannsburg geweest. Het weer was wisselend en niet zo mooi als voorgaande jaren maar dat weerhield ons er niet van om er lekker met de hounds op uit te trekken. Ik heb weer een paar leuke foto’s kunnen maken.

 

(even op de foto klikken om te vergroten, tevens worden ze dan scherp)

 

Vision vond dat Cytaugh haar te ruw behandelde en zette haar even op haar plaats.

 

 

 

 

 

 

Wat vervolgens door Chidish werd overgenomen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Brandir hield alles goed in de gaten.

 

 

 

 

 

 

 

Even poseren … maar Bernice zag dat niet zitten en stapte er iedere keer tussen uit.

 

 

Maar … de aanhouder wint!!!

 

 

 

Uitdagen en aangevallen worden, ze krijgen er geen genoeg van!

 

 

 

 

 

 

 

Het waren weer een paar heerlijke dagen!!

 

 

 

Europees Coursing Kampioenschap


Een weekje vakantie voor het EKC.

 

Op woensdag 21 juni vertrokken we richting Strotzbüsch, een klein plaatsje in de Eifel, waar we een weekje op een camping zouden staan voordat we naar het EKC in Lotzwil zouden afreizen. Na vier uurtjes rijden kwamen we bovenaan een klein, smal, steil weggetje. Op de site van de camping hadden we al gelezen dat het voor zeer lange combinaties erg moeilijk was om naar beneden en naar boven te komen, gezien de twee haarspeldbochten. Daar we al het één en ander hebben meegemaakt, doken we het avontuur, oftewel de afgrond in. De haarspeldbochten waren inderdaad maar net te nemen, we hadden geen 10 centimeter breder of langer moeten zijn maar beneden aangekomen bleek wel dat het fietsenrek de auto iets had beschadigd. We besloten om op de terugweg het rek met de fiets en het hekje maar van de caravan af te nemen. De camping lag in een gestrekt dal langs een stromend riviertje, de Ueβbach. We kozen een plekje aan het eind van de camping wat in eerste instantie erg rustig leek maar toen de eigenaren van de tipi, die naast ons stond, terug kwamen, bleken deze twee kleine kinderen te hebben die vooral ’s avonds niet naar bed wilden en het dan urenlang volhielden om voluit te blèren. Gelukkig vertrokken dezen op zaterdag en keerde de rust terug, …. alhoewel. Er was vrijdagmiddag inmiddels een grote vriendengroep met hond en veel kinderen neergestreken in het midden van het terrein en vooral de kinderen hadden veel plezier. Tot diep in de avond renden dezen met veel geschreeuw rond over de camping. Gelukkig, zondagochtend braken ze het tentenkamp weer op en rond de middag was het weer heerlijk stil. Wandelen was topsport, bergje op, bergje af, iets wat wij natuurlijk niet gewend zijn. Er zijn in dit gebied ontzettend veel wandelroutes uitgezet en ook heel goed bewegwijzerd maar er zijn ook vele tussendoor paden zodat je niet persé 35 kilometer moet lopen. Want zeker met Cytaugh’s voet, die half april een heftige operatie heeft ondergaan nadat haar teen uit de kom was geschoten, moeten we nog wel een beetje voorzichtig zijn.

Ook hadden we op deze camping gelukkig wel de ruimte om met Chidish te voetballen of met z’n werpbal te gooien, hij kan echt niet zonder zijn ballen, dat moet iedere dag! En een rondje fietsen over de camping vond hij ook prachtig, veel verder kon niet, daar was het pad te steil voor!

Regelmatig kwam Dolf ‘de camping wolf’ buurten. Een schat van een hond die een leven lijdt als een luis op een zeer hoofd. De hele dag rondstruinen, een beetje spelen met de kinderen en andere gasten, een beetje pootje baden in het water en regelmatig een wandeling met de baas, wat wil je nog meer als hond?

Op dinsdag 27 juni pakten we ons boeltje weer in en vertrokken richting Freiburg alwaar vele andere EKC bezoekers de nacht zouden doorbrengen op de renbaan, voordat we verder zouden reizen naar Lotzwil. Van een rustig nachtje was geen sprake, rond tienen zagen we het al in de verte weerlichten en om middernacht was het dan eindelijk bij ons aangekomen. Met een aantal enorme knallen en een ongelofelijke hoosbui donderde het onweer over ons heen. We beleefden opnieuw het noodweer tijdens het EKC te Pouch in een iets kleinere maar net zo hevige mate.

De volgende dag waren we weer vroeg op pad richting Lotzwil. Daar aangekomen, plekje zoeken, boeltje weer uitpakken en opzetten en een lekker stuk met de hounds lopen = coursingterreinen bekijken. Dat viel weer zwaar tegen! Het ‘rode’ veld was levensgevaarlijk, het ‘gele’ veld zat vol stenen en gaten en was veel te klein + omzoomd door mais- en graanvelden en het ‘blauwe’ veld was oersaai. Nadat ettelijke juryleden en andere verantwoordelijken het ‘rode’ veld bekeken hadden, heeft Simon samen met de ploeg die hier draaide, het veld veiliger gemaakt. En dat het gewerkt heeft bleek, want er zijn geen doden gevallen, zelfs maar een paar minimale blessures. De opening op donderdagavond was saai en koud. Weinig feeststemming en halverwege liepen de meeste deelnemers weg. Het wordt ieder jaar minder, kennelijk gaat het alleen nog maar om de titel en niet meer om het plezier.

Er waren 16 Deerhound teven gemeld waarvan 14 aanwezig. Alle 11 reuen waren er waaronder drie die absoluut niet te vertrouwen zijn bij de opvang oftewel, zeer agressief zijn. We hadden van te voren afgesproken dat als Chidish met één van deze etters zou worden ingedeeld, hij niet zou lopen. Wat was ik blij toen bleek dat hij in de eerste omloop was ingedeeld met de Duitse reu Islay’s Kurt Cobain. Chidish en Kurt Cobain hadden de allereerste course bij de reuen op het ‘rode’ veld.

Chidish nam duidelijk de leiding en lag twee derde van het parcours voorop. Doordat hij voorbij de tweede doorgang schoot, bleef hij onderaan de heuvel lopen en kwam pas later omhoog achter het haas aan. Hierdoor was hij een seconde later bij het haas dan Kurt Cobain. Maar hij had een hele goede course gelopen. Helaas bleek bij het verlaten van het veld dat Kurt Cobain zich flink geblesseerd had, hij verscheen dan ook niet meer in de tweede omloop. Toen we de punten van de eerste omloop zagen waren we een beetje verbaasd. Kurt had van twee juryleden meer punten dan Chidish gekregen, waarvoor … geen idee. Na de eerste omloop stond Chidish op een negende plaats maar we waren allang al blij dat hij heelhuids van het veld was gekomen!

 

Ook in de tweede omloop was Chidish ingedeeld met een betrouwbare reu zodat we zonder stress naar de start konden. Chidish nam wederom de leiding en liep een goede course. De derde course in deze omloop, was voor de twee hoogst geplaatsten; de Duitse Islay’s Little John en de Zwitserse Nelungaloo Untouchable. Deze laatste stond bovenaan met 447 punten. Het was ons al opgevallen dat deze reu constant terzijde werd gehouden en ja hoor, bij de opvang dook hij zonder pardon op zijn partner. Dit had een vette diskwalificatie moeten zijn volgens het nieuwe FCI reglement maar tot op heden houdt haast geen enkel jurylid zich hieraan. Hij kreeg wel minder punten en belandde op een tiende plaats. Chidish mocht uiteindelijk op het podium de zesde plaats innemen.

Islay’s Jock bleek op de vijfde plaats te zijn beland en toen deze al grommend het podium op kwam, had hij het liefste gelijk Chidish aangevallen. Wat een agressie straalde deze reu uit! Chidish schoot helemaal in de stress en wilde het liefste zo snel mogelijk van het podium af, ik had m’n handen er vol aan om hem op zijn plaats te houden. Het coursen vindt hij prachtig en doet hij vol overgave maar op het podium staan naast één bonk spanning, dat hoeft voor hem niet meer en ik denk dat ik hem dat ook niet meer aandoe.

Zondag moest Simon nog een halve dag jureren en hebben we van de Greyhounds genoten. Maandag hebben we ons boeltje weer ingepakt en zijn we in één keer door naar huis gereden. Op naar volgend jaar, dan moeten we zelf een veld organiseren tijdens het EK in Denemarken. Hopelijk wordt dat een gezelliger Europees Kampioenschap!

Breed Show te Crewe (UK)


England, watch out, here we come again!

Vrijdagochtend, 31 maart, moesten Sonja en ik vroeg uit de veren. Simon was al vertrokken, hij ging een coursing in Zweden jureren en zodoende had Sonja Silva en Bernice thuis gelaten en was alleen met Vision gekomen. Na de hounds te hebben uitgelaten en de overige bagage in de camper te hebben gestopt konden Brandir, Chidish, Cytaugh en Vision erbij en vertrokken we richting Calais. We kwamen keurig op tijd aan en na de Pet Control konden we bijna gelijk doorrijden de trein op. Aan gekomen in Engeland was het nog een  behoorlijk stukje rijden naar Crewe, ten noord-westen van Birmingham, alwaar de Deerhound Breed Show werd gehouden. Natuurlijk hadden we weer files en kwamen zodoende vrij laat aan in het prachtige oude hotel. Na te hebben ingecheckt, de hounds te hebben verzorgt en mijn spullen naar mijn kamer gebracht te hebben, was het tijd voor het diner. Zoals altijd, vele bekende gezichten maar we misten er ook een paar, zoals Gill en Toby, de fokkers van Brandir.

Zaterdagochtend om negen uur begonnen de keuringen, keurmeester was Mr. J.G. Phinizy. Chidish stond in Open Dog maar van de 12 gemelde reuen waren er maar 7 aanwezig. Tot ons grote plezier werd Chidish als tweede geplaatst! Niet slecht voor zo’n jonge vent. Beste reu was Kilbourne Tyne, een dochter van Nimloth Brooke, de zus van Brandir.

Vision stond in Junior Bitch met 8 anderen teven waaronder haar zusje Vita van Mary Girling. Mr. Phinizy was kennelijk onder de indruk van Vision’s gangwerk en plaatste haar als eerste! Tweede was Vita.

Cytaugh stond in een enorme grote Open Bitch waarbij van de 16 aangemelde teven er maar 1 absent was. De prachtige Foxcliffe Classic Liberty Freedom at Beardswood van Sarah Helps won overtuigend en Cytaugh werd niet geplaatst.

 

Vision moest terugkomen voor Best Bitch wat ze natuurlijk niet won maar ze was zeker niet de slechtste. Best Bitch werd de Foxcliffe teef van Sarah.

 

 

Zondag hadden we een drukke dag. De keurmeester was Mrs. Eve Hamilton. Ik had Chidish en Cytaugh in de Special Coursing/Lure Chasing Dog or Bitch gemeld en Sonja zou Cytaugh showen. Van de 11 gemelde hounds waren er 10 aanwezig. Boven mijn verwachting won Chidish deze sterke klas en werd Cytaugh vierde!!! Chidish kreeg de Pentlands Coursing Trophy, die zijn vader, Brandir, in 2014 ook had gewonnen!

Gelijk na deze klas moesten Chidish en Cytaugh in de Brace oftewel koppelklas. Hiervoor waren er 13 gemeld maar ik heb geen idee hoeveel er waren, in ieder geval minstens 5 want Chidish en Cytaugh werden vierde.

De laatste klas waarvoor wij hounds hadden gemeld was de Special Not Bred By Exhibitor. Van de 22 gemelde hounds waren er 14 aanwezig waaronder Chidish en Vision. Chidish werd tweede achter Rubeus Hagrid to Kilbourne en Vision werd vijfde! Niet slecht!


 

 

 

 

 

 

 

 

Toen we Vision vorig jaar in Engeland ophaalden, waren ze nog met z’n drieën. Nu waren ze weer alle drie aanwezig en moest er natuurlijk een serie foto’s van gemaakt worden. Vision, die toen veel kleiner was dan haar zus, doet er niet meer voor onder.

Vervolgens nog wat foto’s gemaakt in de ‘kasteeltuin’. Deze heeft Marjan de Raad geschoten. Marjan nog bedankt!

Na nog wat te hebben gegeten zijn we naar het zuiden af gereisd. We hadden met Gill en Toby afgesproken dat we bij hun langs zouden komen voordat we weer terug zouden reizen. Door Toby’s ziekte konden ze niet bij de Breed Show aanwezig zijn wat voor velen als een enorm gemis werd ervaren. We moesten dan ook van veel bekenden de groetjes doen aan hun. We hadden een hele gezellige avond en na de volgende ochtend uitgebreid te hebben ontbeten vertrokken we weer richting Folkestone. Hier aan gekomen waren we net 10 minuten te laat voor onze trein maar door de enorme chaos vanwege een storing hebben we wederom minstens 3 uur moeten wachten voordat we mochten vertrekken. We waren het goed zat en namen ons voor om dit jaar maar niet meer naar Engeland te gaan!

Oktober

img_6296Op donderdag 29 september vertrok ik met Brandir, Chidish en Cytaugh naar Tüttleben. Ik had C & C aangemeld voor de show en had Sonja toegezegd om te komen helpen met tenten opbouwen en op de hounds te passen als zij en Angelika moesten ‘werken’. Het was een erg gezellig weekend mede omdat de Italianen Jahresausstellung werd gehouden en hierom alles extra aangekleimg_6300ed was. Sandra en Lucien waren er ook met een aantal Italianen maar werden deze keer geen BOB.De enige ingeschreven Deerhounds waren van mij en Sonja. Chidish en Cytaugh kregen hun eerste CAC, Cytaugh werd BOB en Vision werd aan het eind van de dag Jüngsten BIS!

*******************

Op vrijdag 14 oktober was de Internationale show te Dortmund. Daar Dagmar Kenis-Pordham keurde, had ik ingeschreven. Er waren 10 Deerhounds gemeld en één jeugdteef was absent. Zij vond Chidish nogal leuk tijdens de Breed Show in april jl. Ook nu vond ze hem wel leuk en maakte hem BOB. Cytaugh kreeg helaas 2U achter iets dat nooit had mogen winnen. Vision stond voor het eerst in de Jugendklas en won deze overtuigend en werd ook Jugend BOB.

img_6317Zaterdag hadden we een rust dag. Heerlijk! Een beetje wandelen, luieren en foto’s nemen van Vision, meer hebben we niet gedaan.

 

Zondag eind van de ochtend moesten we weer in de hallen zijn voor de Bundessieger. Björn Fritz was deze keer de keurmeester en we waren benieuwd wat hij zou doen. Veertien Deerhounds waren er gemeld en dezelfde jeugdteef was weer absent. Chidish werd wederom BOB met de Bundessieger titel en Cytaugh  kreeg nu wel 1U. Vision kreeg wederom het JCAC en de titel Bundes Jugendsieger. Het was een zeer geslaagd weekend!

**********************************

Het weekend hierna was de Internationale coursing op RONO-Strand maar helaas konden Cytaugh en Chidish niet meedoen vanwege hun dikke tenen. Erg jammer. Ook Sonja was gekomen met de bedoeling om Vision een stukje te laten lopen maar ook deze kneusde haar teen tijdens het spelen en kon zodoende niet rennen. Bernice heeft wel genoten en liep de sterren van de hemel! Van Sebastiaan Vink hoorde ik dat ze in Roosendaal bij dierenkliniek Visdonk dikke tenen behandelen met laser. Daar moest ik dus achter aan. Na maandag thuis te zijn gekomen heb ik gelijk gebeld voor dat laseren en we konden dinsdag al terecht. Na onderzoek zijn ze alle drie gelaserd en de volgende ochtend zag je al resultaat! Hierna nog ettelijke keren de tenen laten laseren en uiteindelijk waren ze bijna zo dun als ze behoren te zijn. Het werkt dus echt goed!

************************************

Het laatste weekend van oktober waren we weer met CC2000 in Lage Mierde. Een mooi aantal mensen en hounds hadden zich aangemeld en het was weer heerlijk genieten van zalig weer en een enorm lang parcours. Zeer vreemd en spectaculair was de enorme hoeveelheid lieveheersbeestjes. Echt miljoenen vlogen er rond en als je even stil stond zaten er gelijk tientallen op je. Ook in de auto’s en caravans krioelde het van deze diertjes en vele mensen hebben nog dagen lang lieveheersbeestjes uit hun auto gehaald!

Dit was de laatste keer dat Gert-Jan en Jacqueline bij een CC2000 evenement aanwezig waren, we gaan nu verder met Maarten en Monique Colbers. We hopen in het voorjaar weer een leuke coursing voor onze groep liefhebbers te organiseren.

September

plaatje hert

Het eerste weekend van september gaan we traditiegetrouw naar de coursing te Lichtenvoorde, of eigenlijk is het Lievelde. Simon zou het parcours uitleggen en ’s morgens draaien, Maarten Colbers zou ’s middags draaien. Er waren zo’n 66 hounds aangemeld. Chidish en Cytaugh konden vrijdagmiddag en zaterdagmiddag een proefloop doen en dat deden ze vol overgave! Je kan er altijd heerlijk wandelen in de omgeving; zand, water en bos wat wil je nog meer?! Het team dat deze coursing organiseert is uiterst prettig en doet altijd zijn stinkenden best. Dit jaar hadden ze ook hele leuke prijzen; windlichten met een kaars erin.

Het gras was wat aan de hoge kant en natuurlijk was hier veel commentaar op. Het liefste laten de mensen hun hounds  op biljartlakens lopen waarbij er geen sprietje verkeerd mag staan. Het hele coursen wordt door deze mentaliteit om zeep geholpen omdat de organiserende verenigingen zich steeds maar aanpassen aan het gezeur van de mensen. De velden worden steeds vlakker, hindernissen zijn uit de bozen en greppels al helemaal, een lekker lang parcours is altijd te lang en als een haak minder dan 70 graden is (terwijl 60 is toegestaan) is de bplaatje hound with hareocht te scherp en gevaarlijk. Kennelijk hebben de zeurpieten nog nooit een echte haas-coursing meegemaakt want daarbij draaien hazen 360 graden om in volle vaart!

Als ik nog denk aan de Franse Kampioenschappen  in Guignicourt, ergens in de vorige eeuw, daar moesten de hounds over een stromend beekje springen van ongeveer drie meter breed en compleet bedekt met keien en kiezels. Vele hounds sprongen in de beek of tegen de oever aan maar er was niemand die er over klaagden. Coursing is nabootsen van de echte hazenjacht en dat gebeurde hier! En zo zou het overal moeten zijn maar het probleem is dat de mensen hun hounds niet trainen. Met uren aan de riem lopen leren ze niet om hun ogen te gebruiken en met hun lichaam om te gaan en dat hebben ze toch echt nodig met coursing! Ik hoop dat de coursing in Frankrijk nog een beetje is van wat het toen was want met mijn twee youngsters sta ik te popelen om “echt” coursing te gaan doen.

Enfin, tijdens de coursing in Lichtenvoorde raakte een Barsoi en Whippet geblesseerd, de Barsoi brak haar voorpoot  en de Whippet een middenvoetsbeentje, beide nadat ze in een greppel terecht kwamen. Bij de Whippet was het stomme pech doordat ze de greppel niet zag maar de Barsoi had deze wel kunnen zien maar keek niet goed en sprong niet goed. Ja, en niet goed kijken en niet goed springen is funest bij deze sport. Het nare is alleen dat de draaier er altijd de schuld van krijgt en meestal is dit niet terecht!

Zondag 11 september vertrok ik vroeg in de morgen richting Luxemburg. Ik had op het laatste moment nog besloten om in te schrijven daar Brandir nog een CACIB nodig heeft en Chidish en Cytaugh konden nog net in de Jeugdklas. Op de statistieken had ik gezien dat er nog een reu was ingeschreven in de openklas, dus of Brandir dit IB zou krijgen was nog maar de vraag. Daar aangekomen bleek de reu Fritzens Gunpowder te zijn. Een nog vrij jonge reu die ik tijdens mijn keuring in Bremen een ZG had gegeven in hoofdzaak vanwege het te korte en niet dansende gangwerk. Nou is Brandir’s gangwerk momenteel ook absoluut niet dat wat ik graag zie dus vond ik het toch wel erg spannend. Of het terecht was dat hij won weet ik niet, dat kan je niet vanuit de ring beoordelen maar ik was er wel erg blij mee. Brandir kreeg het CACIB en wordt hiermee Internationaal Kampioen. Tevens is hij nu ook Luxemburgs Kampioen en het bleek dat ook de Benelux Winner kaart werd vergeven, dus ook de titel Benelux Winner Luxemburg had hij. Met de Nederlandse- en Belgische Benelux Winner titel, is Brandir nu dus de eerste Nederlandse Deerhound die ook Benelux Kampioen is! Hij is nu klaar en mag voortaan thuis blijven, alleen nog een beetje clubmatches misschien.

Chidish werd uiteindelijk Beste Reu en BOB met de Luxemburg Jeugd Kampioen’s titel en Benelux Jeugd Winner’16 en ook Cytaugh was Luxemburg’s Jeugd Kampioen en Benelux Jeugd Winner’16 . In de erering kwam Chidish uit tegen een dikke 60 andere jeugdhonden en werd hierbij tot de laatste 6 geselecteerd. Hierna moest hij weer de erering in met rasgroep 10 en werd hij derde! Al met al ging ik naar huis met 8 titels! Niet slecht!

Het weekend erop was het Nederlands Kampioenschap Coursing te Axel. Een relaxed weekendje met heerlijk weer, lekker wandelen en Chidish en Cytaugh hebben lekker een proefloop gelopen.

img_6273Vrijdag de 23ste zijn we vertrokken naar Amermont, België. Hier zouden Cytaugh en Chidish hun eerste wedstrijd lopen. Eindelijk konden we weer meedoen en we hadden er zin in! Het was als vanouds; kamperen op een veld waar net de koeien vanaf zijn en alles op z’n dooie akkertje. Het was perfect coursingweer alhoewel het terrein door de voorafgaande droge periode, behoorlijk hard was. De Deerhounds liepen op zaterdag en tot mijn grote verbazing waren er zes Deerhounds gemeld en ook aanwezig, 4 teven en 2 reuen. Dit betekende dat het CACIL vergeven kon worden. Cytaugh en Chidish liepen zeer overtuigend en vooral Cytaugh volgde het haas mooi. Maar na de eerste omloop stond Chidish bovenaan met 265 punten gevolgd door Cytaugh met 263 punten. Kilbourne Norma Jean kreeg een disq. omdat ze niet liep, Laïs Palantiri had 218 punten, Limelight Palantiri 256 en Livingston Palantiri 261. Dat werd nog spannend want konden Chidish en Cytaugh deze plaatsen blijven behouden? In de tweede omloop waren ze dus bij elkaar ingedeeld en liep Cytaugh weer netjes achter het haas terwijl Chidish anticipeerde en hier en daar wat afsneed. Wel toonde Chidish meer passie en kracht. Hij was dan ook als eerste bij de opvang en maakte een mooie flying kill, voor zover dat kan met eenimg_6294 muilkorf op. Begin van de avond was de prijsuitreiking en toen bleek dat Cytaugh voor de tweede omloop het hoogste aantal punten had gekregen, 259. In totaal dus 522 punten en hiermee was ze eerste geworden met het CACBL en CACIL. Chidish had zeer verbazingwekkend het minste aantal punten gekregen, 252, en was hierdoor derde geworden met 517 punten. Livingston was tweede (261 + 257) met het reserve CACBL en reserve CACIL, Limelight was vierde (256 + 257) en Laïs werd vijfde met in totaal 473 punten.

Helaas bleek een dag later dat zowel Chidish als Cytaugh beiden een dikke teen hadden opgelopen. Dat betekent minstens 6 weken rust en dat is goed balen!

 

 

 

Augustus

 

Deerhound JahresausstellungIMG_6098 - kopie

Op vrijdag 5 augustus vertrok ik met Brandir, Chidish en Cytaugh richting Gelsenkirchen alwaar op zaterdag de Deerhound Jahresausstellung plaats vond. Sonja kwam van de andere kant en we zouden er een gezellig weekend van maken. Onze keurmeester was mevrouw Ingela Kyrklund uit Zweden. Er waren in totaal 84 Deerhounds gemeld waarvan 29 reuen en 55 teven. 1 reu en 5 teven waren absent. Er werd begonnen met de veteranen en de baby’s, vervolgens de Jüngstenklasse waarin Vision het op moest nemen tegen 4 andere jonge meiden. Ze deed het voorbeeldig en toonde haar super gangwerk optimaal. De keurmeester kon niet om haar heen en plaatste haar als eerste. Hierna moest ze het opnemen tegen de beste Fortheringhay's Gwrtheryrn of Cunapuppy reu, Fortheringhay’s Gwrtheryrn of Cuna van Cristina Wüger, een prachtig reutje met hele donkere ogen en een hele mooie expressie. Maar Vision stal de show met haar gangwerk en werd Beste Jüngsten!

Hierna ging de keuring verder met de Jugendklasse waarin Chidish het moest opnemen tegen 1 andere reu. Dit won Chidish en hij werd hiermee Jahres Jugendsieger’16.

Brandir had ik gemeld in de kampioensklas. Daar hij de laatste tijd niet  veel zin meer heeft in showen, zou Sonja hem voorbrengen, misschien deed hij het dan beter. En ja hoor, het werkte. Hij liep enthousiast mee en toonde zich goed. Hij werd boven verwachting in derde van de 7 kampioenen!Nimloth Brandir

 

Beste reu werd uiteindelijk wederom Landlord von der Oelmühle van Florent Friedrich.

Vervolgens was het Cytaugh’s beurt. En natuurlijk moest er juist op het moment dat ik Cytaugh moest presenteren een fikse bui vallen. Cytaugh wilde zich gelijk niet meer tonen maar omdat het zo’n grote klas was (12- 1 absent), konden we nog even opdrogen voordat er geplaatst ging worden en gelukkig was het droog voor de eindbeslissing. De keurmeester maakte het wel heel spannend door verschillende malen langs de 11 opgestelde teefjes te lopen, waaronder zich toch hele nette bevonden. IMG_6129Wederom was ik zeer verbaasd toen ze uiteindelijk Cytaugh als eerste plaatste. Ze vond gangwerk dus toch wel heel belangrijk. Gelukkig, eindelijk een keurmeester die daar op let!!!Fritzens Celeste - kopie

Voor beste teef, moest Cytaugh het opnemen tegen de prachtige Fritzens Celeste. Deze meid heeft ook zo’n gaaf gangwerk. Ik heb de eer gehad om haar te mogen keuren in Denemarken (2014) en heb haar toen 2de BIS gemaakt.  Natuurlijk won Celeste en ze werd ook zeer terecht BOB.

Ik vond het wel erg jammer dat mevrouw Kyrklund niet  strenger keurde, van de 63 hounds die een kwalificatie konden krijgen kregen er maar 8 een Zeer Goed en de rest een Uitmuntend, terwijl er naar mijn idee toch ettelijke hoogstens een Goed hadden verdiend. Door zoveel hounds een U te geven daalt de waarde hiervan enorm. En mede door het toch altijd maar hoog kwalificeren van de Deerhounds zie je de doorsnee kwaliteit hard achteruit gaan. Met het fokken wordt er niet meer op de rasspecifieke eigenschappen gelet omdat de meeste keurmeesters dit niet meer zo belangrijk vinden en een hound op het missen van deze eigenschappen niet meer afstraffen. Hierdoor komen er steeds meer ‘honden’ in plaats van Deerhounds. Zonde.

IMG_6134 - kopie

************

De week erop waren we op de show in Mechelen. Door omstandigheden hebben Hennie en Clement Bosman Chidish en Cytaugh geshowd. Dit ging perfect en beide mogen zich nu ook Belgisch Jeugdkampioen noemen. Chidish werd BOB en derde in de Jeugd BIS keuring en Cytaugh BOS. Hennie en Clement nogmaals hartstikke bedankt!

************

Op 21 augustus vond de Jongehonden- Veteranen dag plaats te Heteren. Sonja kwam de dag ervoor vanuit Duitsland aanrijden en ook ik was er zaterdagmiddag. Er waren 10 Deerhounds gemeld maar helaas 2 afwezig. Keurmeester was Gerda Halff-van Boven.  Vision showde zich weer fantastisch en eerlijk gezegd had zij het beste gangwerk van alle Deerhounds, Chidish was Beste Reu en Cytaugh tweede in haar klas achter Uliana vom Blausteinsee, een mooi en correct teefje van een heel ander type. Beste teef werd Pitlochry’s Octavia maar door haar slordige gangwerk won Chidish van haar en werd BOB. Ondanks het slechte weer, waardoor het binnen werd gehouden, was het een gezellige dag. Na de camper weer op orde te hebben gemaakt en alle spullen en hekjes te hebben opgeruimd, zijn we richting Rijsbergen vertrokken. plaatje scannen0004

Sonja zou de rest van de week bij ons blijven om op 26 augustus Vision te showen op de Euro Sighthound Show te Brussel. Simon was uitgenodigd om op 27 en 28 augustus een coursing te jureren in Polen en kon dus niet op Brandir, Bernice en Silva passen. Daarom moesten wij alle hounds mee nemen en aangezien er geen 6 Deerhounds in de camper kunnen slapen ging ik met mijn auto zodat Brandir, Chidish en Cytaugh daarin konden overnachten. Donderdag 25 augustus zijn we in de loop van de middag naar Brussel afgereisd. Het was bloed verziekend heet en op de grote parkeerplaats was geen schaduwplekje voorhanden. Ik had bij arriveren al gevraagd of er stroom was maar helaas was dit niet het geval dus de ventilatoren die we mee hadden konden we niet gebruiken. De man die dit mededeelde vond het ook meer dan schandalig dat er geen stroom was voor dat geld wat we per nacht moesten betalen. Gelukkig hadden we genoeg lakens en andere dingen mee genomen om een schaduwplek te creëren. Al gauw bleek dat er ook geen watertappunt en toiletten aanwezig waren! Dat is wel erg vervelend als je alleen maar in je busje overnacht en er vanuit bent gegaan dat er minstens water en toiletten zijn. Dit gaf voor verschillende mensen dus echt problemen. Vrijdag was de Euro Sighthound Show. We hadden Chidish, Cytaugh en Vision gemeld voor keurmeester Jean Jacques Dupas uit Frankrijk. Er waren 5 reuen en 6 teven gemeld. Chidish werd Beste Reu en Beste Jeugdhond, vision-euro-sighthound-show-2016Cytaugh BOS Jeugdhond en beide dus Euro Sighthound Junior Winner. Vision was de enige pup en werd dus automatisch Beste Pup. ’s Middags mocht Vision als eerste in de erering verschijnen met zo’n 5 andere pupjes. Ze showde zich geweldig! Wat een gaaf gangwerkje heeft dat ding. De keurmeester Mevr. Andreja Novak was ook duidelijk onder de indruk en maakte haar Puppy BIS! Hierna mocht Chidish voor BIS Jeugdhound strijden tegen ongeveer 15 jeugdhounds en werd als derde geplaatst door de heer Rafael De Santiago! Ook niet verkeerd.chidish-euro-sighthound-show-2016

De volgende dag was de Europese en hiervoor had ik alleen Chidish en Cytaugh gemeld. Ze waren na de Ierse Wolfshonden aan de beurt. Tijdens de keuring van de Ieren kreeg ik al een naar gevoel, de keurmeester deed heel rare dingen en de slechtste Ieren werden naar voren gehaald. Toen ik met Chidish aan de beurt was, was eigenlijk overduidelijk dat hij zou moeten winnen. De andere reu in zijn klas had een heel slecht front en kon er ook absoluut niet mee uit de voeten. Ludicova Salamon, onze keurmeester, liet ons nog een keer lopen en wees vervolgens die ander reu aan als winnaar. Mijn broek zakte af en ik ben vervolgens ook niet meer met Cytaugh de ring in gegaan. Ik had geen zin om mijn Cytaugh met haar mooie gangwerk ook af te laten maken door een keurmeester die duidelijk geen verstand van zaken heeft en/of zeer politisch keurde. We zijn ook gelijk weg gegaan, ik heb de eindkeuring van de Deerhounds niet eens afgewacht, de beste zou toch wel niet winnen en zo was het ook. Wat een vreselijke teleurstellende keuring! Het enige voordeel was dat we lekker vroeg naar huis konden en dat deden we dan ook!

 

 

 

Kort overzicht van het laatste halve jaar.

 

plaatje distel

Op vrijdag 15 april vertrokken Sonja en ik met Chidish en Cytaugh richting Stratford upon Avon alwaar de Breed Show van de Engelse Deerhound Club werd gehouden. We gingen met de camper van Sonja omdat we op de terugweg een pupje mee zouden nemen en dan was de camper wel zo comfortabel. Ik had al begin van het jaar een kamer geboekt in het hotel omdat we toen nog niet wisten dat er een pupje mee terug zou reizen.

Na ons te hebben ingeschreven in het hotel, gingen we met onze spullen naar boven. Het was een heel gesjouw met hondenbedden, kledingzakken en tassen naar onze kamer daar die natuurlijk op de tweede verdieping en aan het einde van een zeer ingewikkelde en lange gang was. Eerst moesten we met de lift, vervolgens een gang door, dan trap op en weer trap af, allerlei hoekjes om en weer een lange gang aflopen. Na een hoop gezucht en gepuf kwamen we bij onze kamer. Het eerste wat ik deed was het gordijn opzij trekken en het raam open zetten, het is altijd te warm in zo’n kamer. Vervolgens hadden we, om de hondenbedden een plaatsje te kunnen geven, de kamer heringericht en toen we eindelijk eens naar het bed keken bleek dit een twijfelaar te zijn! Nou, daar gaan we toch echt niet met z’n tweeën in liggen! Dus Sonja weer naar beneden, naar de receptie en vragen of er geen andere kamer was. Die was er, aan de ander kant van het hotel op de begane grond! Dus wij weer alles op de trolley laden en als laatste sloot ik het raam en wilde ik het gordijn weer dicht doen. Na een klein rukje kwam het hele gordijn naar beneden! Dit begon al goed! Slap van de lach kwamen we beneden en na het gemeld te hebben (het bleek vaker voor te komen) konden we doorlopen naar onze nieuwe kamer; hoekje om, trappetje op en 10 meter de gang in. Het bleek een kamer voor minder valide mensen te zijn,IMG_5060 dus lekker ruim. Sonja waarschuwde me wel dat ik vooral maar nergens aan moest trekken, vooral niet aan die rode koorden die overal waren! Voor de show op zaterdag had ik Chidish in Junior Dog gemeld. Hij stond met 7 anderen in de ring. De keurmeester, Mrs. Dagmar Kenis-Pordham was wel gecharmeerd van Chidish en plaatste hem als eerste! Best Dog werd Pyefleet Tarka en Reserve werd Hyndsight Desperado. Cytaugh stond met 6 andere teefjes eveneens in de Junior klas. Zij werd derde achter twee Neroche zusjes. Beste teef was Killoeter Ralia en Reserve was Kilbourne Pandora to Talorpechie. Voor zondag had ik Chidish en Cytaugh gemeld in de ‘Special not bred by exhibitor’ klas. Een zeer sterke klas met 19 entries. Sonja showde Cytaugh. Hier maakten ze niets onder keurmeester Wendy Cross.IMG_5094

Na deze keuring hebben we onze spullen gepakt en zijn vertrokken richting Brightlingsea alwaar we een pupje voor Sonja zouden ophalen. Mary Girling was nog bezig met het opruimen van de Breed Show in Stratford en zodoende hadden wij de tijd om lekker met de hounds te lopen, de puppen te aanschouwen en het eten voor te bereiden. Ik had mijn oog laten vallen op de kleinste van de twee teven en hoopte ook maar dat deze voor Sonja zou zijn.
IMG_5135

 

Dit bleek het geval en na alle papierenrompslomp te hebben ingevuld en ondertekend zijn we de volgende dag weer richting Nederland vertrokken. De kleine Vision deed het prima onderweg, geen gepiep of gezeur, een wonderkind en eenmaal aangekomen in Rijsbergen bleek al snel dat ze een natuurtalentje voor showen was! IMG_5160

 

 

 

**********

Een week later zaten Simon en ik met de hounds in Frankrijk bij de clubshow van de RALIE, de Franse Ierse Wolfshonden en Deerhound Club. Ik vond het leuk om Betina Adams, zij keurde de Deerhounds, mijn twee ‘youngsters’ te laten zien vooral omdat Chidish zo ontzettend veel op Cscarf lijkt. Brandir kreeg 1U in de Kampioensklas, Chidish kreeg eveneens 1U en werd Beste Jeugd Deerhound. Beste reu werd Jesus-Maria-Joseph du Triple Bois  en reserve werd Infidele-et-Sarrasin du Triple Bois beide van Mari-Eugénie Vinen. Bij de Jeugd teven kreeg Cytaugh ook 1U alhoewel Betina liever twee andere voor haar had gezet maar deze twee wilden zich helemaal niet tonen, ja en dan heb je pech! Beste teef en BOB werd uiteindelijk Garbo of Muma van Gilles Barreda.

IMG_5186 IMG_5216

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_5260


IMG_5280

 

 

 

 

 

 

IMG_5319

Eind april zaten we in Göhlsdorf bij Berlijn. Gert Jan had een draaitoestel gemaakt voor ‘Windhunden-Rennclub Phoenix’ en Simon zou daar de coursing mee draaien. Maar eerst op zaterdag de show. Alleen Chidish en Cytaugh waren gemeld in de Jeugdklas. Chidish kreeg van keurmeester Mevr. Ella Yaschenko uit Moldavië 1U en werd BOB over Cytaugh die ook 1U kreeg. In de Jügend BIS keuring werd Chidish als vierde geplaatst door Olaf Knauber. De volgende dag was de coursing, dit was voor het eerst dat Vision zoiets zag en ze vond het verdraaid interessant!

**********

Donderdag 5 mei was de Deerhound Clubmatch. Keurmeester was Willem Buitenkamp. Brandir werd vijfde van de vijf, Chidish eerste van de twee en Cytaugh derde van de drie. Niet zo’n succes dus. De foto’s vindt u op http://www.deerhoundcllub.nl  Ik had in overleg met het bestuur en de Universiteit van Nottingham, georganiseerd dat we DNA zouden afnemen voor de onderzoeken die momenteel lopen in Engeland. Ik was erg blij met onze buitenlandse deelnemers want dezen waren allen bereid om DNA te laten afnemen van hun hounds. Dit in tegenstelling tot de ‘grote’ Nederlandse fokkers. Een voor mij (en vele anderen) onbegrijpelijke instelling.

***********

Op zaterdag 7 mei was ik met Cytaugh en Chidish in Dortmund. Hier keurde de heer Dux de 17 gemelde Deerhounds. Chidish kreeg 1U en werd Beste Jeugd Deerhound en Cytaugh kreeg 2U achter iets dat nooit had mogen winnen. Er werd zeer vreemd gekeurd en menigeen kon zich niet vinden in de uitslagen. Volgende keer toch maar weer naar iemand die uit de windhonden komt.

**********IMG_5717 - kopie

Woensdag 11 mei vertrokken we naar Tüttleben. Hier vond dit jaar de Saluki Jahresausstellung plaats. Het binnenterrein van de renbaan was mooi aangekleed met een kameel, sjeik en Saluki’s. Voor de show op zaterdag waren 5 Deerhounds gemeld. Chidish was de enige reu, hij kreeg 1U (hiermee werd hij Duits Jeugdkampioen) en werd BOB, Cytaugh kreeg 1U in de Jeugdklas en werd uiteindelijk BOS. Omdat er zo weinig koppels waren aangemeld, meldde ik Chidish en Cytaugh ook aan. Ze liepen  prachtig naast elkaar maar het is natuurlijk geen echt koppel, ze lijken niet op elkaar. Maar de keurmeester dacht er anders over en maakte ze eerste. Vervolgens moest Chidish voor Beste Jeugdhond in de ring verschijnen. Ook dit won hij en even later werd hij ook nog eens BIS! Ik vond dit erg gênant. De BOB Saluki was nou ook niet bepaald slecht en had gewoon BIS moeten worden. Voor zijn overwinning kreeg Chidish een prachtig bed maar ik vond het meer geëigend voor Saluki’s dus kreeg de BOB Saluki het alsnog.

IMG_5731Vision was intussen al behoorlijk gegroeid en vond het prachtig om haar kameraadjes weer te zien. Ze hadden lol voor tien zo met z’n drieën. We hebben in Tüttleben altijd een lekker stukje tuin zodat ze er behoorlijk kunnen rauzen maar ze vonden het op dinsdag wel erg lekker om ook even te coursen op het middenterrein. Simon had een spectaculair parcours weggelegd over een greppeltje heen en achterlangs de bomen. Je zag dat de hounds hiervan genoten, het was weer eens wat anders dan op zo’n glad, overzichtelijk veld. Natuurlijk mocht Vision ook een stukje en dat deed ze vol overgave!

IMG_5737

Twee weken later zaten we in Nörten-Hardenberg. Simon was in Lichtenvoorde bij de coursing en zodoende overnachtte ik bij Sonja in de camper. Dit ging allemaal prima. Vanaf donderdag tot en met zondag was het ‘European Irish Wolfhound Congress’ met op  zaterdag de Jahresausstellung van de Ieren. 250 Ierse Wolfshonden waren er gemeld voor de drie keurmeesters; Gretchen Bernardi (USA), Chris Amoo (UK) en Jan Pain (UK). De uitslagen kunt u vinden op http://www.dwzrv.de    

Zondag was de CAC show voor alle windhonden en de heer Peter Friedrich keurde de 15 Deerhounds. Alle Deerhounds kregen een Uitmuntend dus dat zegt wel weer genoeg. Chidish was eerste in zijn klas en werd Beste Reu. Cytaugh kreeg ook 1U en is nu dan ook Duits Jeugdkampioen. BOB werd de Finse teef Brokenwheel Mc Blodeuwedd.

**********

Zaterdag 4 juni waren Chidish en Cytaugh in Tilburg op de show van KC de Baronie. Hier keurde Ricky Lochs-Romans de 5 aanwezige Deerhounds. Chidish kreeg 1U en het reserve CAC en Cytaugh had ook 1U in de Jeugdklas. Met deze U’tjes zijn ze beide Nederlands Jeugdkampioen geworden.

IMG_5780Hierboven ziet u één van de coursingvelden van het EKC in Slowakije. Dit werd gehouden van 17 tot en met 19 juni. We waren van plan om zondagochtend 12 juni te vertrekken maar toen ik zaterdagmiddag van mijn Greyhound keuring in Lelystad naar huis reed, kreeg ik panne. Het was dusdanig ernstig dat de wegenwacht het niet kon repareren en eer een garage dat kon was het natuurlijk maandag! Pas maandagavond tegen achten konden we vertrekken en hebben het eerste stuk tot vlak voor Frankfurt in record tempo gereden. Woensdagavond sloten we ons aan bij de groep op de renbaan bij Wenen en donderdagmiddag waren we in Vel’ké Pole, Slowakije. We hadden geen hounds in de strijd maar Simon was wederom chef d’équipe. Het was allemaal niet zo’n succes; de organisatie liet behoorlijk te wensen over, er werden variabele prijzen voor het eten en drinken gevraagd en er waren geen goede afspraken gemaakt met de verenigingen die de coursings verzorgden. Dat resulteerde in één veld dat al begon met een heel klein rondje renbaan uit te zetten in plaats van een coursing en waar, nadat dit veranderd was, bleek dat twee mensen drie hele dagen dit terrein bemanden. Dit resulteerde weer in fouten van de draaier, spanningen bij de deelnemers en organisatie en uiteindelijk het wegnemen van de Greyhounds op zondagmiddag om  te IMG_5858voorkomen dat er door draaifouten blessures zouden ontstaan. Op een ander veld draaide op zondag een ander team en deze had geen reserve materiaal bij zich. Dus toen het draaitoestel het begaf aan het begin van de tweede omloop, gaf de Duitse ploeg van een ander veld, hun het reserve toestel maar daar wilde de draaier niet mee draaien. Enfin, de Duitse draaier die he overnam, draaide veel beter dan de eerste en hierdoor kregen de hounds hele andere punten dan de hounds die al gelopen hadden. Dit veroorzaakte een enorme verschuiving in het klassement. Niet leuk allemaal. Voor Brandir, Chidish en Cytaugh was het ook niet echt leuk; je kon er niet goed wandelen, overdag was het af en toe erg warm en ik was toch veel aan het kijken op de ver gelegen velden of met mijn keramiek bezig. Om het goed te maken hadden we een paar dagen vakantie er achteraan gepland maar op de camping waar we in eerste instantie belandden, werden we op zo’n dusdanige manier geattaqueerd door horzels en ander zeer groot rondvliegend tuig dat we de volgende dag gelijk weer zijn vertrokken. Hierna belandden we op een camping in Tsjechië en dat beviel beter. We konden een heel groot stuk ‘tuin’ afzetten en zeer goed wandelen in de omgeving. Na drie dagen zijn we weer naar huis gegaan en waren de hounds toch wel weer blij dat ze lekker konden uitrazen op hun eigen terrein.

**********

2 en 3 Juli mocht ik de windhondenspecialty keuren in Finland te Hyvinkää. Op zaterdag had ik de Barsoi’s en op zondag de Deerhounds. De kwaliteit viel me van beide rassen toch wel tegen en aangezien ik streng keur heb ik bij de Barsoi’s (49 aanwezig) maar 10 Excellents vergeven en bij de Deerhounds (39 aanwezig) 4. Vooral de bovenbelijningen waren bij beide rassen erg vlak en de gangwerken echt slecht. Iets wat toch erg belangrijk is voor een Barsoi en Deerhound! Beste Barsoi was Yegorov Morning Haze van Virva Sundberg & Seija Piippo Kokkola en beste Deerhound de mooie teef Kerslake Doreen van Carina Engman.

**********

IMG_5956

 

Op donderdag 21 juli vertrokken we naar Kronenberg nabij Sevenum. Hier was op zaterdag de exterieurkeuring waarvoor we Vision hadden aangemeld. En zoals ik al eerder schreef, ze is een natuurtalentje. Ze showde zich als een volleerde dame aan de keurmeester Willem Buitenkamp.

 

IMG_5973

 

 

 

IMG_5988

 

 

 

 

 

 

IMG_5991

Cytaugh en Chidish hebben in de middag samen voor hun ‘haasvast’ gelopen. Dit ging prima! De volgende dag heeft ’s morgens Cytaugh met Bernice gelopen en ’s middags Chidish met Bernice. En beide keren ging Bernice gelukkig mee dus nu hebben de twee ‘puppen’ hun ‘haasvast’ en kunnen ze vanaf 22 september officieel meedoen.

IMG_5996IMG_6017

 

 

 

 

 

 

 

IMG_6061En natuurlijk mocht Vision ook een stukje lopen op zaterdag! Wederom deed ze het vol overgave. En na hard werken is het goed troep maken!

IMG_6071

Een klein weekje Duitsland.

plaatje staande Deerhound

 

Begin deze maand was ik weer een klein weekje bij Sonja in Duitsland. We hebben weer heerlijk gewandeld in de omgeving en genoten van onze hounds. Chidish en Cytaugh hebben voor het eerst herten gezien en waren zeer enthousiast. Bernice lag een beetje in de lappenmand, ze had kennelijk een verkeerde beweging gemaakt en had hierdoor goed last van haar rug. Na een behandeling bij de fysiotherapeute ging het al gelijk een stuk beter maar spelen en rennen was er nog niet bij, eerst een paar dagen rust.

Van Sonja kreeg ik een “Deutsches Windhundzuchtbuch” in mijn handen gedrukt. Er stond een zeer interessant artikel in waar ik mij zeer goed in kan vinden. Het is speciaal voor exposanten en keurmeesters geschreven. Ik heb het intussen vertaald en in het bericht hieronder geplaatst. Ook staat het onder “De Deerhound” bij “Interessante artikelen algemeen”.

Vrijdagmiddag kwam ook Simon in Hermannsburg aan nadat hij in Denemarken had gewerkt en in Berlijn een beurs had bezocht. Zaterdagmiddag heeft hij een leuk parcoursje uitgelegd op het kale maisveld zodat de hounds even lekker konden coursen. Het begon natuurlijk met hazen maken en dan wel met een echt konijnenvelletje erin! Dat moesten de hounds natuurlijk wel in de gaten houden.

IMG_4851 - kopie

Vervolgens vertrok Simon met het draaitoestel en de klossen naar de akker, gevolgd door Sonja met de kruiwagen. Wel zo handig, anders blijf je heen en weer lopen met de spullen. Na een dik kwartier reed ik met de auto en alle hounds naar de akker, want om ze nou aan een boom te binden terwijl er een paar aan het coursen zijn, leek ons niet zo handig.

IMG_4857

Bernice maakt een flying kill.

Eerst lieten we Bernice en Silva een half parcoursje lopen. Bernice liep als een speer maar was daarna toch wel weer wat stijf. Silva genoot duidelijk maar kon Bernice niet bijhouden en sneed daarom flink af. Groot gelijk!

 

 

 

Hierna mochten Chidish en Cytaugh. Dat was genieten! Chidish en Cytaugh zijn vreselijk fanatiek en lopen ook al echt goed gestrekt. Voor de tweede omloop hebben we Brandir erbij gedaan. Hij startte heel goed maar zag halverwege kennelijk iets in de bosrand, hij stond ineens met z’n oren recht omhoog stil. Vervolgens sneed hij een deel van het parcours af en maakte als eerste de kill.

IMG_4863

 

IMG_4868IMG_4871

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_4878

 

IMG_4879

 

IMG_4881

IMG_4900IMG_4902

Dat was genieten!!

IMG_4903

Sonja, nogmaals bedankt voor de heerlijke dagen maar vooral voor het geweldige vogelhuis!! Hij wordt komend weekend neer gezet en ik zal dan een paar foto’s maken om te tonen hoe het er uit ziet. Hij is echt prachtig!

Oktober

IMG_0690

Oktober staat al vele jaren in het teken van RONO-strand. We zijn er bijna ieder jaar geweest, meestal met coursende hounds maar de laatste jaren alleen met hounds die op vrijdag de training lopen. Ook Sonja is de laatste jaren consequent aanwezig.

Dit jaar hebben we, tijdens de training, Brandir halverwege het parcours gestart nadat Bernice het eerste stuk had gelopen. Brandir startte vol overgave en liep een goede tweede helft samen met Bernice. De pups hebben beide ook met veel enthousiasme een kwart van het parcours gelopen. De dagen erna waren pure ontspanning, een beetje wandelen en courses kijken. Maandag de 19de alles weer ingepakt en naar huis.

IMG_4590

Donderdag 22 oktober vertrok ik richting Hermannsburg. Ik zou een lang weekend bij Sonja logeren en op de zaterdag de show IMG_4600in Hannover lopen. Om het niet te stressig te maken hadden we dus de vrijdag ingelast. Voor de pups was het de eerste keer dat ze bij Sonja kwamen maar ze vonden alles prima en prachtig. Alleen het trappen lopen om boven bij mij te slapen, gaf wat problemen. Na twee nachten besloten we dan ook dat ze maar beneden moesten blijven slapen. En dat ging prima! Zaterdag dus naar de show geweest. Brandir heeft nog één CACIB nodig en ik had gehoopt hem hier te pakken. Helaas ging deze vlieger niet op, hij kreeg het reserve. Chidish en Cytaugh gedroegen zich voorbeeldig en deze keer werd Chidish Beste Jüngsten. We konden dus lekker op tijd naar huis om nog een grote wandeling te maken.

IMG_4605

IMG_4621 - kopie

 

 

 

De volgende dag was het prima weer om foto’s te nemen en .. ze zijn gelukt!

 

 

IMG_4645 - kopie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_4652 - kopie

 

 

 

 

 

Het kostte even wat tijd maar het resultaat is er ook naar!

 

 

IMG_4663 - kopie

 

 

 

 

 

 

IMG_4674IMG_4680

 

 

IMG_4671 - kopie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op deze foto’s zijn Cytaugh en Chidish 7 maandjes jong en Brandir bijna 3,5 jaar.

 

 

 

En op maandag weer een lekker stuk gelopen. Het was wederom prachtig weer en de bomen waren schitterend aan het verkleuren! De hounds konden hier lekker loslopen en hadden plezier voor tien!

IMG_4688
IMG_4692

 

IMG_4699

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdagochtend mijn boeltje weer bij elkaar gepakt en naar huis. Snel de auto uitgeruimd en de caravan ingeruimd want donderdag vertrokken we alweer voor een weekendje CC2000. Weer hadden we schitterend weer! Simon en Gert Jan hadden een leuk parcours weggelegd met een hindernis erin. In totaal hebben er zo’n dikke 60 hounds lekker gecoursed maar de mooiste courses waren die met 7 Afghanen en 4 Saluki’s, altijd een genot om naar te kijken. Brandir en Bernice hebben samen met een Barsoi gelopen en ook Chidish en Cytaugh mochten weer een stukje. Het was weer een heerlijk weekend!

uitsnedeBrandir over de hindernis!

September

plaatje distel

 

De maand september begon met de Puppydag in Waalwijk. Voor deze dag waren zo’n 50 pupjes van alle rassen gemeld waaronder Aislinn, Cytaugh en Chidish. Cytaugh en Chidish vonden het geweldig om Marijn, Theo en Aislinn weer te zien! In de eerste wedstrijdronde, waarbij in ieder groepje vijf pupjes beoordeeld werden door twee keurmeesters, werden zowel Cytaugh als Aislinn eerste en Chidish tweede in hun groepje. In de tweede ronde, waarbij vier pupjes per groep aantraden, werden Cytaugh en Aislinn weer eerste en Chidish had een gedeelde eerste plaats. De derde wedsstrijdronde is een herkansingsronde, daarvoor komen de pupjes terug die eerder als laatste geplaatst waren. In de vierde wedstrijdronde werd Cytaugh tweede, Chidish derde en Aislinn eerste. In de vijfde ronde moesten Cytaugh en Chidish in de zelfde groep aantreden terwijl Marijn 20150906_143624 (6)gelijktijdig met Aislinn in de ring moest. Dus ik moest een handler voor Chidish regelen. Ja, en een Deerhound showen is dan toch wat anders! Dit was dus de laatste ronde voor Chidish, hij werd als vierde geplaatst en vloog eruit. Cytaugh werd eerste in het groepje en Aislinn derde. Dus Aislinn en Cytaugh gingen door naar de zesde wedstrijdronde en werden vierde en derde in hun groep van 9 pupjes. Nu werd het spannend want er gingen maar acht pupjes door naar de finale en er stonden werkelijk een paar prachtige puppen! Aislinn werd uiteindelijk achtste en Cytaugh zesde. De puppen waren na al dat geshow natuurlijk doodmoe maar ze hebben een geweldige ervaring opgedaan en daar ging het om.

plaatje gekleurde balk

Twee weken later hadden we de Jongehonden-Veteranendag van Stichting Rasgroep Windhonden. Er waren 15 Deerhounds gemeld waarvan de veteranen reu absent was. Chidish was alleen in zijn klas en Cytaugh en Aislinn stonden met hun tweetjes in de klas van 4 tot 6 maanden. Aislinn werd eerste en Cytaugh tweede. Uiteindelijk werd Barnesmore Energy of Life van Viola en Wolfgang Müller best jonge Deerhound. Het was een gezellige dag, ietsje fris maar gelukkig droog!

plaatje hound with hare

Het weekend hierna was de coursing in Lichtenvoorde. Wij gaan hier altijd graag naar toe; het sfeertje is er prettig, je staat er prima met de caravan, een groot coursingveld waar een goed parcours op weggelegd kan worden, vriendelijke mensen en je kan er zalig wandelen in de omgeving. Op vrijdagmiddag was de training en natuurlijk hebben Brandir, Chidish en Cytaugh ook gelopen. Eerst lieten we Chidish een stukje lopen, hij ging als een speer achter het haasje aan. Intussen stond Cytaugh aan de kant te blaffen van opwinding, toen ze eindelijk ook mocht liep ook zij zeer goed. Hierna mocht Brandir. Als Brandir naar het draaitoestel gestart wordt, loopt hij de sterren van de hemel. Het is niet te geloven hoe hard hij kan! Dat is dus ook de reden waarom zijn rechte buikspier zo snel verzuurd, hij dus pijn krijgt en eigenlijk niet meer wil lopen. De volgende dag hebben we ze nog een keer in de pauze laten lopen maar toen had Simon de start min of meer naast het draaitoestel gemaakt om het voor mij wat makkelijker te maken. Maar voor Brandir werkte dit dus niet; hij ging niet van start maar toen Cytaugh losschoot en achter het haasje aanvloog ging Brandir wel mee. Bij zo’n klein rondje van een paar honderd meter krijgt hij geen last en als  hij dat nou eenmaal door heeft kunnen we het misschien wel opbouwen. Maar intussen moeten we ook maar wat meer gaan fietsen, zijn conditie laat echt te wensen over. Enfin, helaas mogen Cytaugh en Chidish volgend jaar nog steeds niet meedoen maar we hopen wel weer van de partij te zijn in Lichtenvoorde.

Augustus

plaatje hound with hare

 

De afgelopen maand was een drukke maand, veel onderweg en een zorg erbij. Het weekendje Kronenberg, begin augustus, was redelijk relaxed. Het was voor IMG_3975Chidish en Cytaugh de eerste grote reis, overnachten in de caravan, het ontmoeten van vele, vele andere windhonden en mensen, de eerste showervaring en voor de eerste keer in het ‘openbaar’ een stukje coursing lopen. Ze deden het fantastisch, vonden alles geweldig, showde zich boven verwachting goed en liepen zeer enthousiast achter het haasje aan.

IMG_3976IMG_3978

Sonja was ook gekomen om Bernice deel te laten nemen aan de coursing. Ze liep samen met Lotte van Alex en Dini. Het waren geen spetterde courses, beiden waren ze niet echt in een topconditie. Maar ze hadden plezier en daar gaat het om. Het bleek dat ze bij de opvang een behoorlijke botsing hadden daar Bernice niet op tijd kon stoppen, het bewijs leverde deze foto van Annemiek. Gelukkig hielden ze eDSC08994ar niets aan over.

Wel moet me even van het hart dat ik het uitermate kinderachtig vond van een aantal mensen, om te zeuren over het feit dat Sonja en ik foto’s van Chidish en Cytaugh namen op de rand van het coursingveld. Er had geen hond last van, wij en de puppen maakten geen herrie en stonden ook absoluut niet in de loopbaan van de coursende hounds, er heeft er geen één op of om gekeken. En toch moeten mensen daar over klagen. Deze mensen zijn waarschijnlijk nooit vroeger in Leek geweest, daar gebeurde het wel dat de coursende hounds tussen het publiek door liepen! Een goede hound heeft nergens last van en als hij dat wel heeft, is hij niet haasvast!IMG_4153

IMG_4098

plaatje c18

Woensdag 12 augustus ging ik met de hounds naar het losloopbos in Dorst. Na een dik half uur kwam ik een kleine Schotse Collie tegen. Het dier zag er zwaar verwaarloosd uit, de vacht was vol met klitten en er zaten korsten op de neus. Na 20 minuten rond gehangen te IMG_4245hebben op de ‘vindplaats’, geluisterd te hebben of er niet geroepen werd en aan ettelijke voorbijgangers te hebben gevraagd of ze deze hond kenden, besloot ik het arme dier maar mee te nemen. Gezien de maat en het snoetje was ik er heilig van overtuigd dat het een teef was van rond de 10 jaar. Ik  had ook onder de buik gevoeld of het een reu was maar kon niets vinden, alleen klitten. De Collie liep gewoon met me mee richting de auto maar erin springen dat deed ze niet. Nadat ik ze had opgetild en in de auto gezet, kroop ze achter in een hoek en dook in elkaar. Tijdens het rijden zag ik dat ze doodsbang was! Zo’n oude hond bang voor autorijden, erg vreemd. Ik reed gelijk langs mijn dierenarts om te kijken of ze gechipt was en zo ja of deze geregistreerd was. Wel gechipt maar niet geregistreerd. IMG_4249

Thuis gekomen ging ik het arme dier eens nader bekijken en schrok me rot. Deze hond zat niet een beetje in de klit maar was nagenoeg totaal vervilt inclusief viltstrengen en enorme klittenballen! Mijn idee om er de schaar in te zetten, zette ik meteen uit m’n hoofd, dat was onbegonnen werk. Ik schreef een noodkreet naar Annemiek en de volgende ochtend stond zij bij mij op de stoep, bewapend met scheerapparaten en een fles hondenshampoo. We plaatsten de keukentafel bij het raam, hingen een looplamp op voor extra licht, legde een rubbermatje op de tafel, zette de Collie erop en gingen aan de slag. Naarmate Annemiek vorderde werd de verbijstering groter. Hoe konden IMG_4261mensen een dier zo ontzettend verwaarlozen!!! Annemiek heeft haar gepeld als een sinaasappel! Toen de buik aan de beurt kwam bleek ineens dat het een reu was! We kwamen niet meer bij van het lachen! Ja, en dan kan je ineens geen ‘meiske’ meer tegen hem zeggen dus na verschillende namen de revue te hebben laten passeren, werd het IMG_4275Remy. U kent het wel, van ‘Alleen op de wereld’.

In totaal heeft Remy dik vier uur op tafel gestaan voordat zijn jas uit was. Op de foto’s kunt u zien dat ik dat letterlijk bedoel!!! Na de scheerpartij hebben we hem lekker gewassen maar we moesten hem wel twee keer soppen voordat hij niet meer vet aan voelde.

 

IMG_4278

En zo zag hij eruit na zijn opknapbeurt. Heerlijk fris!

In de loop van de daarop volgende dagen ging Remy steeds beter lopen en op een gegeven moment ging hij zelfs zijn poot optillen om te plassen. Wie weet hoe lang hij dat al niet heeft kunnen doen vanwege al die klitten! Inmiddels had ik besloten dat Remy sowieso niet meer terug zou gaan naar zijn oude eigenaren, mochten die nog opduiken. Mensen die hun hond zo verwaarlozen zijn nog geen speelgoedhond waard! Hij had zich intussen prima aangepast, at goed en luisterde naar zijn nieuwe naam. We zouden wel een goed tehuis voor hem vinden maar eerst moest hij maar mee naar Duitsland alwaar we zaterdag 22 augustus in Trautskirchen de Deerhound Jahresausstellung zouden hebben.

Voordat we woensdag 19 augustus vertrokken, kwam er een mailtje van Annemiek dat Remy vermist werd maar het fijne wist ze er niet van. Later die week had ze dit ook gezien op de site van Amivedi en na overleg heeft Annemiek ons telefoonnummer doorgegeven.

Bepakt en bezakt, met de hondenmand extra mee voor Remy, vertrokken we richting Trautskirchen. Na één overnachting kwamen we in Trautskirchen aan. Het was behoorlijk warm en we moesten Remy beschermen tegen verbranding van de zon, want ja, hij had natuurlijk geen vacht meer maar wilde toch steeds in het zonnetje liggen.

plaatje gekleurd driehoekjeVrijdagavond werden we gebeld door een vrouw die zei dat wij haar hond hadden. Nadat ze het chipnummer had doorgegeven spraken we af dat ik het zou laten uitlezen en haar zondag terug zou bellen. Zondag bleek het inderdaad haar hond te zijn. In eerste instantie wilde ze Remy gelijk komen ophalen maar ik zei dat we maandag in de buurt van Frankfurt zouden staan en dat het beter was om hem daar op te halen. En zo geschiedde; maandagmiddag kwamen ze Remy halen. Gelukkig was Remy wel blij zijn eigenaren weer te zien en na een indringend gesprek met een aantal adviezen (Remy was veel te dik en dronk te weinig uit zich zelf), hebben we Remy mee gegeven. Ze beloofden dat ze hem vaker naar de trimmer zouden brengen want zelf bijhouden kon ze niet, Remy zou het niet toestaan! Deze hond had dus van jongs af aan niet geleerd dat het leven meer was dan twee keer per dag een rondje in altijd hetzelfde bos en iedere dag dezelfde brokken!

Toen ik hem een paar weken later weer zag omdat ik zijn halsband nog had en zij de mijne, schrok ik van zijn trieste uitdrukking op zijn snoet. Hij zag er nog ouder uit en was weer net zo dik als toen ik hem gevonden had. Arm dier. Met pijn in mijn hart vertrok ik, wetende dat ik niets meer voor hem kon betekenen.

Enfin, terug naar Trautskirchen. Voor deze Jahresausstellung waren 77 hounds gemeld voor Bryan Doak van de Rosslyn kennel in Ierland. Als eerste werden de veteranen en vervolgens de puppen gekeurd. Chidish stond met één andere reu in zijn klas en won hiervan. Cytaugh had twee teefjes in haar klas maar eerlijk gezegd waren ook dezen echt geen concurrentie. Dus Cytaugh moest IMG_4351tegen haar broer voor Beste Baby en dit won zij. Aan het eind van de dag werd ze zelfs Baby Best in Show ! Brandir behaalde een derde plaatst in de kampioensklas. Het was een beetje een sfeerloze show met weinig echt mooie Deerhounds, de kwaliteit in Duitsland gaat duidelijk achteruit. Beste reu en BOB werd uiteindelijk Landlord von der Oelmühle van Florent Friedrich en Beste teef werd Barnsmore Energy of Life van Viola en Wolfgang Müller.

IMG_4379 - kopie

Zondag was de coursing. Het terrein was sterk hellend en door de zon en de wind, kurkdroog. Dit leverde een groot aantal blessures op, bij sommige hounds waren hele voetzolen ontvelt. Bernice startte ’s morgens redelijk en liep vervolgens een goede course maar ’s middags gooide ze er weer met haar pet naar (maar hierdoor had ze tenminste geen kapotte voetjes!) en eindigde op de laatste plaats.

IMG_4392

 

Maandag de boel weer ingepakt en richting Campingpark Wispertal gereden. (Eind van de middag werd Remy hier opgehaald.) Hier hebben we een aantal dagen gestaan voordat we vrijdag naar Bad Homburg gingen alwaar Sonja zou helpen met opbouwen van de show en ik nog wat keramiek probeerde te verkopen en Brandir, Cytaugh en Chidish voor de show had aangemeld. Cytaugh werd Beste Baby en Brandir BOB. Zondag 30 augustus wederom de boel weer ingepakt en eind van de middag waren we weer thuis, een hond armer.

Chidish en Cytaugh

IMG_3799 - kopie

Inmiddels zijn we een paar weken verder en Chidish en Cytaugh hebben hun draai goed gevonden. Brandir is ontzettend opgeknapt en eet als een bootwerker, hij is zelfs aan de dikke kant! Hij geniet volop van zijn kinders, speelt met ze, houdt ze in de gaten en voedt ze op.

IMG_3801 - kopie

IMG_3817 - kopie

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_3829

 

 

 

 

 

 

IMG_3833 - kopie

Chidish

 

 

Chidish en Cytaugh amuseren zich kostelijk met het vele speelgoed wat er rondslingert, de dennenappeltjes en takken die overal liggen, de kippen en alles wat kruipt en vliegt.

 

 

 

IMG_3839 - kopie

Cytaugh

 

 

 

 

 

... en de trotse papa Brandir

… en de trotse papa Brandir

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook hebben ze hun koele plekje gevonden voor als het warm is. We zijn er niet zo blij mee, want ze graven de bedrading van de tuinverlichting op en het droge, mulle zand stuift natuurlijk vreselijk maar ze vinden het zo’n lekker plekje dat we het nog maar even toestaan.IMG_3853 - kopie

 

Regelmatig gaan ze mee naar bos en hei en Brandir neemt ze altijd mee in zijn kielzog. Vooral Cytaugh vindt dit zeer spannend en toont ook al de grootste lef. Een belofte voor de toekomst!!

IMG_3857 - kopieIMG_3863

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_3886 - kopieIMG_3890

Wereldtentoonstelling en pupjes.

plaatje sir brian

 

 

Op maandag 8 juni zijn we begin van de middag vertrokken richting de Wereldtentoonstelling in Italië. Eén overnachting net in Frankrijk en twee in het Zwarte Woud, zuid Duitsland. Hier had Simon een leuke camping gevonden op dik 1100 meter hoogte en zijn we sportief aan het wandelen geweest, bergje op, bergje af. Donderdag door naar Pavia waar we dachten weer een leuke camping te vinden. Dit viel iets tegen vanwege de beperkte wandelmogelijkheid maar dat was niet zo erg daar de temperatuur behoorlijk hoog was. Zaterdag werden de windhonden gekeurd in het _DSC6378enorme beursgebouw te Milaan. Daar de Deerhounds als eerste aan de beurt waren had ik hierna de kans om meerdere keuringen te volgen. De keuring van de Deerhounds was op z’n zachtst gezegd merkwaardig maar dat was niet alleen bij de Deerhounds. Er werden gemanipuleerde staarten geplaatst, de andere kant van het lijntje was erg vaak belangrijk, totaal unsounde hounds, die werkelijk niet normaal kunnen lopen, werden boven sounde hounds geplaatst en ga zo maar door. Gelukkig waren de beide Whippet keuringen een genot om naar te kijken. Enfin, zondag zijn we weer vertrokken richting huis daar we met Marijn hadden afgesproken om dinsdagmiddag Chidish en Cytaugh op te komen halen. Wat verheugden wij ons daarop!

 

IMG_3704 - kopieDinsdagmiddag 16 juni, eindelijk. De drie puppen liepen lekker buiten bij Marijn en na een babbeltje en wat papieren in ontvangst te hebben genomen, deden we Cytaugh en Chidish aan de riem, hup in de auto en naar huis. Wat was Brandir blij toen hij die twee apenkoppen de auto uit zag komen! Na even wat rond gelopen te hebben ging hIMG_3713 - kopieet hek van de dam en speelden en renden ze rond alsof ze niet anders gewend waren. Al het speelgoed werd uit de mand gehaald en over het terrein verspreid, Brandir moest het ook ontgelden maar deze vond dat helemaal niet erg!

IMG_3724 - kopie

 

 

 

 

 

IMG_3716 - kopieIMG_3705 - kopie

 

 

 

 

 

 

IMG_3742

 

 

 

 

 

Ja, en dan moet er geslapen worden maar natuurlijk wel met z’n tweeën op één bedje.

 

 

 

IMG_3762 - kopie

 

 

En intussen groeien ze als kool. Ze zijn nergens bang voor, vinden iedereen en alles leuk en interessant, hebben tot op heden nog niets gesloopt, eten goed en luisteren al naar hun naam. Het is een wonderbaarlijk stel!

IMG_3769

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_3771 - kopie

 

En als Chidish een andere slaapplekje heeft, kruipt Cytaugh wel bij Brandir.

IMG_3764

IMG_3786 - kopie

 

 

Na het slapen en eten moet er weer gespeeld worden. De ‘hondenbank’, die inmiddels aardig op is, hadden we expres laten staan. Vanmiddag ontdekte Chidish het gat en de eerste plukken vlogen al in het rond. Het zal niet lang meer duren of we moeten een nieuwe ‘hondenbank’ halen. Maar eerst kunnen ze nog even lol hebben!

Jong spul.

IMG_3606

Een paar weken geleden hoorde ik gepiep terwijl ik de gieter liet vollopen. Ik zocht naar een nestje maar kon niets vinden. Uiteindelijk bleek het gepiep uit de kruik te komen die tussen de voordeur en de buitenkraan staat. De eerste dagen zagen we de ouders niet zo vaak maar het jonge spul werd steeds hongeriger en de ouders kregen het druk. Met het fototoestel in de aanslag nam ik plaats in de IMG_3615deuropening van de caravan die klaarstond voor vertrek naar Tüttleben. Zowel pa als ma mees vlogen af en aan met rupsjes en vliegjes.IMG_3616

 

 

Het erin vliegen is niet zo moeilijk maar wij vroegen ons toch wel af hoe de jonge vogeltjes uit die kruik moesten komen. Hoe ma en pa het deden kon ik vastleggen maar de jongen waren al uit gevlogen toen we zes dagen later terug kwamen uit Tüttleben.

IMG_3623IMG_3620

 

 

 

 

 

 

 

In dezelfde periode heeft Sonja een aantal Faverole-eieren laten uitbroeden door haar kip. Deze zijn vlak voor Pinksteren uitgekomen. Vier kleine Favi’s en één dwerg Dresdener. Als ze groot genoeg zijn komen ze in het Oekelsbos wonen.

 

Op zaterdag 30 mei hebben we de pups opgehaald en zijn met ze naar het winkelcentrum in Etten-Leur gegaan. Het was heel grappig om de verschillen in de karaktertjes zo duidelijk te zien. Aislinn ging regelmatig op haar gatje zitten om de indrukken te verwerken, Cytaugh liep op zich prima mee aan het riempje maar ging af en toe in de remmen en begon dan te bokken en Chidish lag er qua karakteIMG_3625 - kopier precies tussen in. We hebben misschien 500 meter gelopen maar deden er al met al bijna een uur over! Hierna zijn we naar ons huis gegaan alwaar Brandir helemaal uit z’n dak ging. Wat was hij blij verrast om de pups te zien!

IMG_3632 - kopie

 

 

 

 

IMG_3644 - kopie

 

 

Cytaugh was het brutaalste, ze ging gelijk met speelgoed slepen en daagde voorzichtig haar vader uit. Het liefste zou Brandir met ze spelen maar dat gaat natuurlijk nog niet, hij moet nog een paar maandjes wachten!

IMG_3639 - kopie

Chidish is een echte Beerhound! Zowel normaal bier als witte Hoegaarden smaakte hem goed. Na dit uitstapje hebben we ze weer terug gebracht naar Marijn. Nog 10 daagjes wachten en dan komen Chidish en Cytaugh voorgoed naar het Oekelsbos.

Een toertje Duitsland.

scannen0004

 

Na op woensdag 15 april de auto te hebben vol gepakt met kleding en schoeisel voor show en coursing, Brandir’s show- en coursingspullen en drie Pinussen van dik anderhalve meter lengte, vertrokken Brandir en ik op donderdagochtend richting Hermannsburg. Tegen vieren konden Brandir en Bernice elkaar begroeten. Na eerst met de hounds te hebben gelopen, zijn de Pinussen de grond in gegaan en hebben Sonja en ik mijn spullen in de camper geladen.

Vrijdagochtend zijn we vertrokken richting ‘Gut Basthorst’, in de buurt van Großenaspe, voor een weekendje show en coursing. Toen we op  ongeveer 10 kilometer afstand waren klingelde de telefoon. Simon. Hij melde dat er om half elf een mailtje binnen was gekomen van Dennis Buroh, de sonderleiter van de show, met de mededeling dat buitenlanders niet welkom waren. Een reden stond er niet bij! Het is natuurlijk van de zotte om op dat tijdstip een mailtje te sturen naar iemand die nog 700 kilometer moet reizen terwijl die de volgende dag aan de show zou deelnemen. Enfin daar aangekomen deden we alsof we van niets wisten, begroetten Dennis en zijn moeder en vroegen of alles goed ging. Gelijk kregen we te horen dat er problemen waren met het veterinaire ambt en dat de buitenlandse hounds niet welkom waren. Er werden allerlei vage redenen aangedragen, rare verhalen verteld en excuses verzonnen. Tevens kregen we te horen dat alle buitenlanders al woensdag op de hoogte waren gebracht per telefoon of e-mail. Hierop reageerde Sonja door te zeggen dat ik buitenlander was en niets vernomen had. Dennis mompelde iets van dat het mailtje dan waarschijnlijk niet was aangekomen en dat er wel een oplossing te vinden was. Vervolgens klom Sonja in de telefoon om met de voorzitster van de Landesgruppe te overleggen en te horen hoe de vork in de steel zat. Een dik uur later namen we het besluit om in Brandir’s paspoort Sonja als mede-eigenaar te vermelden om alle problemen op te lossen en gezeur voor te zijn en er voor te zorgen dat Brandir mee kon doen aan de show. Toen we Dennis het mailtje lieten zien dat Simon intussen had doorgestuurd, zei hij dat het er wel erg lang over gedaan had!!!

Voor de DWZRV-Sieger show waren 13 Deerhounds gemeld. De Tsjechische keurmeesteres herkende gelukkig wel het juiste type Deerhound maar gaf toch nog veel te veel U-tjes. Brandir werd beste reu en Edlyn Shadrachs gift to Caoinlan, een mooi teefje van Danuta Materzok-Köppen, werd BOB. Bernice had de Openklas gewonnen met het reserve CAC maar aangezien Edlyn in de wachttijd zit kan zij het CAC niet gebruiken en schuift dit door naar Bernice. Hiermee werd Bernice Duits Kampioen!!!

IMG_3474

Edlyn Shadrachs Gift to Caoinlan maakt een lelijke schuiver.

 

Op zondag vond de coursing plaats. Het veld was een evenemententerrein waar ook polo wedstrijden worden gehouden. Het was enorm groot, super strak, net gemaaid (heel mooi in strepen) en dus in de ochtend, door het vocht in het losliggende gras, zeer glad. Verschillende hounds maakten hierdoor een schuiver. Het parcours wat was uitgezet ging de 500 meter niet te boven terwijl je er zonder moeite minstens 1000 had kunnen wegleggen. Ook was het zeer fantasieloos en zelfs gevaarlijk. Na dat de Barsoi’s als eerste hadden gelopen werd het parcours dan ook ietwat veranderd, er werd iets meer lengte gecreëerd en een belachelijke punt werd eruit gehaald. Bij de Deerhounds waren 8 teven gemeld, 7 aanwezig. In de eerste omloop liep Bernice met Craigie of Canadagh Caoinlan van Evi Neserke. Deze heeft maar het halve parcours gelopen en werd voor de tweede omloop teruggetrokken. Bernice liep, na een moeizame start, 53 punten bij elkaar, wat goed was voor een tweede plaats! ’s Middags was ze ingedeeld met Edlyn Shadrachs gift to Caoinlan, die met 54 punten bovenaan stonIMG_3489d. Bernice startte weer zeer moeizaam en hield het eigenlijk ook gelijk weer voor gezien. Ze ging eerst even een jurylid begroetten en liep vervolgens naar mij. Ik stuurde ze weer terug en na weer dat jurylid gedag te hebben gezegd maakte ze alsnog de kil. Wonder boven wonder kreeg ze geen N.D. en belandde op de vijfde, dus laatste plaats.

Maandagochtend hebben we de spullen weer ingepakt en zijn vertrokken richting Flessenow. Een piep klein dorpje aan een daar doodlopende weg, gelegen aan de Schweriner See. Een meer ten zuiden van Wismar. Hier had Sonja een rustige camping gevonden waar we tot vrijdag zijn blijven staan. Het weer was perfect alhoewel er een fris windje van over het meer de camping op waaide. We konden er heerlijk wandelen en fietsen en tijdens de eerste wandeling zag ik iets, wat toch wel erg veel op een slang leek, weg schieten. Het was ongeveer 50 cm lang en bruin/zwart van kleur. Gedurende de wandeling hoorde en zagen we er meer wegschieten. Eenmaal terug heeft Sonja eerst maar eens opgezocht wat het waren, het bleken jonge Esculaap slangen te zijn, gelukkig niet giftig. De volgende dagen nam ik regelmatig mijn fototoestel mee om er één op de gevoelige plaat vast te leggen maar natuurlijk zagen we er geen één meer.

IMG_3526Maandagavond was er een hele mooie zonsondergang en op een gegeven moment stond het maantje tussen de bomen en schuin daarboven was een heldere Venus te zien. Prachtig!

IMG_3532

We hebben daar een heerlijk weekje vakantie gehad en zijn helemaal tot rust gekomen. Zelfs Silva was af en toe relaxed als Brandir bij haar op bed lag! Want normaal heeft ze graag de ruimte en haar rust. Dit is echt een unieke opname!

IMG_3535

 

 

 

 

 

 

Daar het best wel warm was, was het heerlijk dat tijdens het fietsen de hounds af en toe verkoeling konden vinden in het meer. Maar door de sIMG_3539terke wind ontstonden er wat golfjes en dat maakte het wel heel spannend! Brandir ziet namelijk altijd enge beesten in het water.

 

 

IMG_3542

 

Vrijdagochtend zijn we weer vertrokken maar het is wel een aanrader als we in de toekomst weer eens naar Wismar gaan om er dan een paar dagen voor of na het drukke weekend aan vast te plakken op deze camping.

Begin van de middag kwamen we in Wismar aan. Angelika was er een kwartiertje later. Na ons te hebben geïnstalleerd smaakte de sekt wederom erg lekker.

Sonja en Angelika hebben zaterdag in de ring gewerkt bij de Galgo Jahresausstellung. Toen de show zou beginnen kwam er juist een enorme bui naar beneden, iedereen en alles was in één keer doorweekt. Er waren maar drie Deerhounds gemeld voor de show. Bernice was de enige teef en kreeg het CAC en werd BOS, Brandir BOB. Later op de dag werd Brandir bij de eerste drie voor BIS geselecteerd maar daar er een prachtige Galgo meeliep, werd deze BIS.

Zondag liepen alleen Bernice en Brandir de coursing. Ze gingen weer als een speer van start alleen stopte Brandir na een paar honderd meter. Met zijn ogen volgde hij het haas  en toen het weer voorbij kwam ging hij er weer achteraan. Bernice liep een prachtige course. We hebben het idee dat ze alleen goed starten als het haas vlak voor hun neus ligt, ze zeer snel kunnen starten en als ze samen mogen lopen! Dit is natuurlijk een beetje lastig met wedstrijden.

In de middag ging het eigenlijk hetzelfde, Bernice liep prima en Brandir maar het halve parcours. Jammer maar misschien c20komt het weer.

Het secretariaat fungeerde voor geen meter. Dit was de dag ervoor al begonnen met de aanmelding. Alle boekjes waren door elkaar, zonder nummering, in een bak gegooid. We zijn met z’n drieën dik twee uur bezig geweest om ze te selecteren en nummeren. Angelika heeft zondag mee geholpen maar kwam af en toe met een rood aangelopen hoofd de camper uit. De persoon achter de computer kon dit werk eigenlijk helemaal niet aan, het ging allemaal veel te langzaam en toen de computer ook nog eens z’n eigen leven ging leiden was de ramp niet meer te overzien. Angelika kon er geen verandering in brengen. Duurde het al een eeuwigheid voor met de tweede omloop kon starten, op de prijsuitreiking hebben we helemaal lang moeten wachten. Wat een drama!!! Maar de persoon in kwestie vindt dat ze het allemaal goed doet en is niet van plan om het volgend jaar aan een ander over te laten. Niet erg bijdehand.

Maandagochtend hebben we het boeltje weer ingepakt en zijn richting Hermannsburg vertrokken waarna ik dinsdag weer naar huis ben gereden; de vakantie zat er weer op.

plaatje gekleurde balk

 

 

 

Pupjes en Chocolade Coursing

c14

 

Daar Bernice de laatste maanden wat last had van huidirritatie hadden we voor woensdag 8 april een afspraak in De Bilt gemaakt. Bernice’s nier-energie en zelfvertrouwen is enorm verbeterd na haar castratie maar nu bleek dat haar milt-energie wat aan de lage kant was en dat kan zich natuurlijk uiten in huidproblemen.

IMG_3446 - kopie

Chidish

Donderdagavond zijn we even bij de pupjes wezen kijken. Wat groeien die hard! Ze stapten al zelfverzekerd door de kist en toonden speelgedrag. De reu, Chidish, heeft al een echte reuenkop en Cytaugh en Aislinn, de meiden, zijn echt vrouwelijk. Qua bouw zien ze er ook zeer veel belovend uit.

IMG_3461 - kopie

 

 

 

Vrijdagmorgen hebben we  de boel weer ingepakt en zijn we richting Axel vertrokken. We hadden al lang geleden Brandir en Bernice aangemeld voor de Chocolade Coursing en omdat het daar altijd goed toeven is zouden we wel zien of Brandir zou lopen. Bernice startte weifelend maar beter dan in Tüttleben. Brandir ging mee maar na een paar IMG_3468 - kopiehonderd meter stopte hij. Zonde. Bernice liep gelukkig goed door. Brandir kreeg van de jury nog net genoeg punten om in de tweede omloop weer te mogen starten maar wederom liep hij een klein stukje en haakte daarna af. Bernice werd eerste met het CACNL, goed voor een glaasje sekt!

 

 

 

Tüttleben

IMG_3292 Vorig weekend, 27 – 28 en 29 maart, waren we weer in Tüttleben. De Thüringen Windhundclub mocht dit weekend de DWZRV-Siegercoursing organiseren. Aanvankelijk waren de weersvoorspellingen uitstekend maar naarmate het weekend naderde, werden deze steeds somberder.

Aan het begin van de donderdagmiddag kwamen we aan. Sonja en Angelika waren er al en zodoende konden we, nadat we klaar waren met het opzetten van de voortent, genieten van het traditionele koude glaasje sekt. Angelika had Xena natuurlijk ook mee en deze is compleet uit haar dak gegaan met Brandir, wat kunnen die twee leuk spelen met elkaar! Simon had op vrijdag alle tijd om een goed parcours weg te leggen. Daar er 200 hounds waren gemeld moest het niet te lang zijn en omgekeerd gelopen kunnen worden. Het gras was zeer kort en er stonden geen plassen op het terrein, mede hierdoor lag er uiteindelijk een leuk, snel, goed op alle criteria te beoordelen, parcours. Daar Brandir en Bernice de laatste coursingtrainingen zo goed gelopen hadden, hadden we ze vol goede moed aangemeld voor deze ‘belangrijke’ coursing. Er zouden 4 reuen en 8 teven meedoen.

IMG_3315

In de eerste omloop liep Bernice met Islay’s Jilleroo. Bernice kwam erg langzaam op gang maar toen ze eenmaal liep, liep ze de sterren van de hemel. Ze toonde een betere conditie dan Jilleroo maar door haar slechte start had ze natuurlijk minder punten.

Brandir moest voor het eerst met een andere hond lopen, Islay’s Jock. Zijn licentielopen heeft hij toentertijd met Picaro gelopen, die kende hij enigszins maar dit vreemde ding…..?! Hij keek opzij, zijn oren gingen omhoog en vervolgens vloeide alle spanning uit zijn lijf. Jock vloog er vandoor en Brandir bleef staan. Met zijn ogen volgde hij het haas maar zijn poten deden niets. Jammer, dan maar niet. De tweede reuen course bestond uit Islay’s Kurt Cobain en Islay’s Janitor. Bij de opvang ging het niet helemaal zoals het hoort maar de jury stond halverwege het veld en zag het niet.

Voor het middagprogramma werd Birog terug getrokken en zodoende waren er nog maar 7 teven en 3 reuen. Hierdoor werden Bernice en Jock samen ingedeeld. Wederom startte Bernice slecht en weer na zo’n 10 meter kwam de gang er pas in. Zonde, ze kan zo goed lopen! Jock kreeg 81 punten en Bernice 76. Hiermee belandde ze op een zesde plaats.

Als laatste course liepen Kurt Cobain en Janitor weer samen. En ja hoor, wat te verwachten was gebeurde. Een flinke knokpartij ontstond waarbij Janitor niet eens nIMG_3401 - kopieaar het haas keek, hij ging puur voor zijn partner. Tot 3 keer toe vloog hij deze naar de keel en ondanks de verwoede pogingen van één van de eigenaressen was hij niet van plan ermee op te houden. Wat was ik blij dat Brandir niet liep!!! Als hem zoiets zou overkomen, zou hij echt nooit meer lopen. Nee, dan liever een Deerhound met een super karakter die geen coursing loopt dan zo’n agressief ding die dus niet te vertrouwen is.

Maar het erge vind ik dat de eigenaresse het kennelijk heel normaal vindt. Voordat deze hond moest lopen stond ze ergens achteraf met geen ander persoon of hond in de omgeving. Toch hoorde ik de hond duidelijk grommen toen we aan de andere kant van het hek op minstens 10 meter afstand voorbij liepen. De eigenaresse reageerde er helemaal niet op! Ook na de knokpartij kreeg de hond geen reprimande en het werd hem zelfs toegestaan om als beloning nog even naar het haas te gaan!!! Dit soort honden en eigenaren maken de sport kapot en beschadigen de naam van ons ras. Tevens is het risico groot dat de hond die dit overkomt ook agressief gaat reageren en dan heb je het balletje aan het rollen. Fokker en eigenaar moeten hun verantwoording nemen en moeten zulke honden niet aan coursing of rennen deel laten nemen! Het is onverantwoordelijk!

 

Brandir en Bibelot’ s pupjes.

WP_20150328_12_08_08_Pro

 

Regelmatig rij ik even naar Oud Gastel om de pupjes te bewonderen. Helaas is het kleine reutje een aantal dagen later alsnog overleden, zijn longetjes waren niet voldoende ontwikkeld. Echt zonde, het was zo’n mooi ventje!

Gelukkig doen de drie overgeblevenen het erg goed, ze groeien als kool en hebben WP_20150328_08_12_56_Proinmiddels de oogjes open en ‘stappen’ door de werpkist. Het is toch altijd weer een genot om te aanschouwen, ik kan wel uren boven de kist blijven hangen!

Iedere keer als ik daar vandaan kom, word ik wild kwispelend, uitgebreid besnuffeld door Brandir. Ik weet het, hij is bezeten van puppy’s en kan niet wachten tot hij ze mag zien. Maar ja, hij moet net als ik nog even geduld hebben tot ze oud genoeg zijn.

 

Een dagje dierentuin.

brederand1

IMG_3219 - kopie

 

In de week van 2 tot 7 maart was Sonja hier met Bernice en Silva. Brandir fleurde gelijk weer helemaal op en genoot van alle aandacht van zijn zus en Sonja. IMG_3227 - kopieHeerlijke wandelingen waarbij het tweetal zich lekker konden uitleven, tuincentra aflopen en mooie planten kopen en een dagje dierentuin stonden op het programma.

 

IMG_3240 - kopieIMG_3236 - kopie
c14
Ik had voor vier personen vrijkaartjes voor Ouwehand te Rhenen dus dat kwam mooi uit. Voor Silva zou het sowieso teveel zijn, dat geloop over bestraatte paden, dan zou ze haar voetjes alleen maar kapot lopen. Dus die bleef lekker thuis. Bepakt en bezakt togen we met Brandir en Bernice naar de dierentuin. Bernice was gelijk helemaal hoteldebotel van een struisvogel, die was wel heel spannend! Giraffen waren veel te groot! En leeuwen waren ook veel te groot om voor poezen door te kunnen gaan.

IMG_3248 - kopieCopy (1) of IMG_3251Toen de pelikanen hun snavels open deden en vreselijk veel herrie gingen maken, vonden de hounds ze niet zo leuk meer.

 

SCAN0099 - kopie (3)Dit aapje was wel erg interessant, zeker toen hij heen en weer begon te springen tegen het gaas. Maar toen Brandir ertegen begon te blaffen, zijn we maar door gelopen.

IMG_3256 - kopie

 

 

 

Dit aapje bleef rustig zitten, jammer dat er glas tussen zat, alhoewel!?

IMG_3260 - kopie

 

 

 

 

 

 

 

Dit waren Brandir’s favorieten! De kleine Panda’s. Die vond hij echt helemaal te gek! Ja, ze leken dan ook behoorlijk veel op grote poezen!

 

 

En dan de stokstaartjes, die kwamen gelijk naar het glas om de hounds nader te be kijken! Dat was natuurlijk hartstikke leuk!

IMG_3265 - kopieIMG_3270 - kopie

 

Toen we na het rondje dierentuin een late lunch gingen nuttigen in een van de restaurantjes aldaar, waren Brandir en Bernice blij dat ze even rustig op hun kleedjes konden liggen want het was al met al behoorlijk inspannend voor ze!hound with hare

 

Na nog wat coursingtraining te hebben gedaan is Sonja zaterdag weer richting Hermannsburg vertrokken maar 26 maart ontmoeten we elkaar weer in Tüttleben.

Brandir wordt vader!

181_8199

 

Vanochtend kreeg ik een telefoontje van Marijn met het geweldige nieuws dat Bibelot drachtig is. Tijdens de vlugge echo waren er al zo’n 7 tot 8 embryootjes te zien. Dat belooft wat! Nu maar duimen dat alles goed blijft gaan en dat we rond 24 maart verblijd worden met een mooi nestje gezonde raszuivere Deerhound pupjes.

 

Wat zal Brandir blij zijn als hij weer gezelschap krijgt!

Geen facebook-vriendin maar een ECHTE!

scannen0004

 

 

Na het overlijden van Caintha, 13 januari, heb ik ’s morgens vroeg Sonja uit haar bed gebeld en gevraagd of ze alsjeblieft kon komen. Mijn gedachten waren toen alleen maar bij Brandir. Hoe hij reageerde op het verstilde lichaam van Caintha zei mij meer dan genoeg. Hij was natuurlijk ook nog nooit alleen geweest. De hele ochtend was hij totaal van het padje af en keek mij vanonder zijn wenkbrauwen wantrouwend aan. In de loop van de middag was Sonja hier, het is toch zo’n kleine 500 kilometer en dat met de camper duurt even. Toen Brandir de camper het terrein op zag komen ging hij gelijk uit z’n dak. Gelukkig, dat hielp!Fritzen's Lavinia

Maar het was wel erg vreemd, de vorige keer dat Sonja hier was waren ze nog met z’n zessen, de Deerhounds, nu in totaal nog maar drie. Sonja heeft op 29 december de oude Lavinia moeten laten inslapen. Lavinia kon geen rust meer vinden en was de laatste nachten alleen nog maar aan het rondlopen, dat is voor niemand gezond. Lavinia is 13 jaar, 2 maanden en 15 dagen oud geworden. Ook deze dame zullen we enorm missen, juist omdat ze net als Caintha zo onproblematisch was.

Na lange wandelingen en wat coursingtraining is Sonja zondag 18 januari weer vertrokken. De eerste dagen hierna ging het nog wel met Brandir maar daarna stopte hij weer met eten en liep piepend door het huis. Wat had ik met hem te doen!

1 februari kwam het toevallig zo uit dat Simon voor zijn werk naar Denemarken moest en ik dus een lift kon krijgen naar Hermannsburg alwaar Sonja woont. Zondagochtend propten we onze spullen in de auto, een lekker matras voor Brandir erbij en rijden maar. Na vier en een half uur kwamen we in Hermannsburg aan. Brandir en Bernice waren natuurlijk intens blij dat ze elkaar weer zagen! Die middag hebben we weer wat coursingtraining gedaan en wat lopen ze goed!!! Ze zijn beide kennelijk alle pijntjes IMG_3155en nare ervaringen kwijt en lopen echt formidabel. Nu maar hopen dat het zo blijft.

De volgende dag lag er sneeuw! Heerlijke wandelingen hebben we gemaakt, je kan daar uren lopen zonder iemand of een straat tegen te komen. Zalig!

Daar Sonja twee poezen heeft, hadden we besloten dat Brandir er maar aan moest wennen dat ook dezen in dit huis rondlopen. Dus Brandir aan de lijn en de poezen de kamer in gelaten. Dat was IMG_3160spannend! Brandir wilde er het liefste achteraan jagen maar helaas…die kans kreeg hij niet. Na een klein uur en een paar correcties kon hij los. We moesten wel steeds zeggen dat hij lief en rustig moest zijn maar het ging wonderwel goed. Af en toe mocht hij zelfs snuffelen aan een poes zolang hij het maar rustig deed. Helaas kreeg hij de volgende dag de kans om ze buiten te bejagen en hierna vonden de poezen hem toch niet meer zo leuk. Maar Brandir was in huis in ieder geval niet meer zo gefixeerd op ze en dat maakte het voor iedereen makkelijker.

IMG_3179Een heel leuk speeltje is ‘de muis aan de stok’. Het stoffen muisje, dat aan een elastiek vast zit, is gevuld met iets zeer aantrekkelijks. Het is eigenlijk een poezenspeeltje maar de hounds vinden het ook fantastisch. Calhoun was er ook helemaal bezeten van en sprong, ook met drie poten, meters hoog de lucht in.

Dinsdagavond zijn Sonja en ik naar de bioscoop geweest. Het is voor mij geloof ik bijna 40 jaar geleden dat ik voor het laatst in de bios was! En dan gelijk maar een Duitse film! Maar het was goed te volgen en we hadden veel lol.

IMG_3187Woensdagochtend was het zalig weer, het zonnetje scheen en geen zuchtje wind. Eigenlijk was het maar 3 graden maar de zon was al zo krachtig dat het goed uit te houden was. Dus matrasje voor Brandir naar buiten, kopje koffie erbij en genieten!

Donderdagavond zijn Sonja en ik uit eten geweest. Een heel leuk restaurant in een oude schuur, zeer sfeervol en gezellig. Het eten was super lekker dus voor herhaling vatbaar.

Vrijdagmiddag was Simon weer terug van zijn werk en zouden we eigenlijk nog even gaan coursen maar het had te hard gevroren dus ging dat niet door, dan maar een grote wandeling in de prachtige omgeving. En na een heerlijke maaltijd, een gezellige avond, een goed ontbijt, zijn we zaterdagochtend weer vertrokken richting Rijsbergen.

Sonja, bedankt voor alles, je bent een echte vriendin!

IMG_3188

Puppy’s???

Bibelot

Bibelot van de Meirse Weiden

Als alles meezit worden er rond 24 maart puppy’s geboren bij Marijn van Iersel, Deerhoundkennel “Van de Meirse Weiden”.

De moeder is Bibelot van de Meirse Weiden – Nederlands Jeugd Kampioen, Nederlands Kampioen en Winster 2013.

IMG_3214

De vader is Nimloth Brandir – Nederlands -, Duits -, Belgisch Jeugd Kampioen, Europa Jugend Sieger ’13, Nederlands en Belgisch Kampioen, Benelux Winner BE’14.

Mocht u interesse hebben in een pupje, neem dan contact op met Marijn via vdmeirseweiden@hotmail.com

Internationale Herfstcoursing te RONO-strand.

IMG_2864

De Chart Polski van Ciska en Ruud.

De ‘Herfstcoursing’ van WvCNL vond dit jaar plaats tijdens het weekend van 18 en 19 oktober. Daar Simon beide dagen was ingedeeld om te jureren zijn we donderdag vertrokken zodat we op vrijdag nog een relaxed dagje hadden. Sonja was ook gekomen met haar nieuwe camper zodat Brandir en Bernice weer een fijn weekend met elkaar konden doorbrengen. Op vrijdag konden beide deelnemen aan de training. We zouden Bernice eerst laten lopen en als ze niet zou starten, zouden we Calhoun en Brandir mee sturen. Maar na enige twijfel zette Bernice het op een lopen en liep de sterren van de hemel! Zou ze het toch weer leuk gaan vinden? Na Bernice dus Brandir met Calhoun. Brandir was zoals gewoonlijk niet te houden maar … hij ging ook super fanatiek van start! In één keer, zonder naar Calhoun te kijken, ging hij achter het haas aan. Wat waren wij blij! Zou ook hij het weer leuk gaan vinden? Dat zou toch wel fantastisch zijn.

In totaal waren er 246 hounds aangenomen voor de coursing en mede vanwege dit grote aantal was er besloten om gelijktijdig op twee parcoursen te lopen. We hadden verwacht dat het tweede parcours aan de overkant van het water zou worden uitgezet maar de vereniging die hiervoor was uitgenodigd om dit te verzorgen, vond het daar niet veilig genoeg. De bewuste vereniging was WCW uit Hoope (Duitsland). Ik persoonlijk, en ettelijke met mij, vonden dit een foute keus gezien de enorme commotie die F.S. heeft veroorzaakt in Duitsland o.a. door fraude te plegen met coursinguitslagen. Ook de manier waarop hij weer is toegelaten om funkties uit te oefenen in de sport, is uiterst dubieus. Vele oudleden van de DWZRV hebben hierom reeds hun lidmaatschap op gezegd wat voor de vereniging een groot verlies is. Het is in en in triest dat één persoon de DWZRV zoveel schade heeft kunnen berokkenen.

IMG_2929

Drie Galgo’s

Het mooie van de mop was dat het parcours dat deze vereniging had uitgezet op het rechter gedeelte van het strand, echt gevaarlijk was. Het haas werd tussen een vaststaand houten/metalen zitje en een dikke boom door getrokken. Als er twee hounds hier gelijktijdig tussendoor zouden lopen en elkaar per ongeluk zouden aanstoten, zou één van beide zich aanzienlijk kunnen blesseren. Dit parcours moest dus zaterdagochtend eerst aangepast worden.

Op zaterdag liepen de Afghanen, Azawakh’s, Barsoi’s, de Chart Polski, Deerhounds, Galgo’s, Ierse Wolfshonden, Italiaantjes, Magyar Agar’s, Pharao’s, Podenco’s, Podengo’s en Sloughi’s. Op zondag de Whippet’s en Saluki’s. Het zal wel aan mij liggen maar ik begrijp echt niets meer van het jureren. Vroeger was het de bedoeling dat de hounds op zo’n manier beoordeeld zouden worden als ware het een echte jacht. Dus als ze het haas zouden kunnen vangen kregen ze een goede beoordeling en maakte ze een fout waardoor de kans verkeken was, kregen ze een slechte beoordeling. Nou, tegenwoordig mag je als hound het veld uitlopen zonder nog naar het haas te kijken en wat hier op RONO een paar keer gebeurde; je belandt als hound in het water en komt er pas uit als het haas al zo ver weg is dat je het nooit meer kan pakken. Zelfs dan kan je nog winnen! Dat gebeurde dus o.a. bij de winnares van de “Deerhounds”. Ik gun het haar van harte maar volgens mij is het niet helemaal volgens de regels.

Fiddle

Fiddle

 

Beide dagen was de prijsuitreiking zeer chaotisch. Dit kwam niet door de organisatie maar door de desinteresse en het ongedisciplineerde gedrag van de deelnemers. Iedereen bleef maar door elkaar heen praten en op zaterdag moest F.S. zo nodig luidkeels laten weten dat een Duitse hound naar zijn idee te weinig punten had gekregen, ondanks dat deze Galgo gewonnen had!

Het is jammer, de gezelligheid van vroeger is ver te zoeken, misschien wordt het gewoon te groot. Gelukkig waren er wel een aantal mooie courses te bewonderen en was het prima weer.

Een heet Tüttleben.

IMG_2067Dinsdag 3 juni, begin van de middag, vertrokken we richting Dortmund. Hier hebben we overnacht op de camperstandplaats waar Sonja en ik altijd staan als we naar de show gaan. Het is een rustig plekje en je kan er heerlijk wandelen met de hounds. Tevens zijn we dan al een dikke 250 kilometer van huis en dus bijna op de helft naar Tüttleben. Het is intussen een traditie geworden dat we met Pinksteren naar Tüttleben gaan. Simon staat standaard ingedeeld om het parcours te bouwen en te draaien voor en tijdens de coursing en ik had dit jaar toegezegd om op zaterdag 7 juni als ringmeester te fungeren in de ring bij de Jahresausstellung van Rasgroep 5. Gezien de ervaring van vorig jaar, dat het coursingterrein niet gemaaid was en totaal onder water stond, hadden we besloten om er woensdag al te zijn zodat Simon zonder stress en in tijdnood te komen, alle tijd had om een goed parcours weg te leggen. Het terrein lag er prachtig bij, gras niet te hoog maar ook geen biljartlaken, Simon was dus zeer snel klaar met zijn parcours. Hij had de start deze keer midden op het terrein geplaatst en alleen het linker gedeelte was in gebruik genomen. Er lag een uitdagend parcours van zo’n 850 meter lang, gezien de te verwachten temperaturen, lang genoeg.

Woensdag was het nog goed te doen qua temperatuur; we hebben zelfs nog een grote wandeling gemaakt met de hounds. De rest van de dagen konden we dit wel vergeten, het was te warm. Calhoun zocht al gauw zijn plekje op; onder de caravan. Ieder uur schoof hij een stukje verder zodat hij weer een koel stukje had. Het is steeds weer wonderbaarlijk hoe hij zich redt met die drie IMG_2051 - kopiepoten, hij was zelfs weer een keer ’s morgens vroeg onder het tentdoek door gekropen om op jacht te gaan. Helaas voor hem, stond er rondom een hekwerk zodat hij niet ver kwam. Tegen zessen stond hij weer voor de tentdeur te piepen dat hij erin wilde, want ja, terug onder het tentdoek door, dat kan niet!! Deze streek heeft hij al op vele terreinen uitgehaald en hij blijft het doen, ik moet er dan ook wel goed aan denken als we ergens staan waar geen hek is.                                                                     Donderdag en vrijdag had ik “vakantie”, een beetje Brandir showklaar maken, de anderen kammen maar vooral niet te veel bewegen want het was dik 35 graden in de schaduw! Zaterdag was dus de show. Sonja zou Brandir en Bernice showen onder de heer Tomasz Kuszyk uit Polen. Ook Fortheringhay’s Faerwald Fable, Brandir’s grote “concurrent” was gemeld in de openklas en een andere teef in de openklas bij Bernice. Fable ging er met het CAC en BOB vandoor, Brandir met het reserve en Bernice met het CAC (de ander teef bleef maar in telgang lopen). Ik was dus in ring 1 bij de Podenco’s, Pharao’s, Podengo’s en Cirneci aan het werk. De keurmeester voor deze rassen was de heer Manuel Borges uit Portugal. Natuurlijk had ik de standaarden van te voren goed bestudeerd zodat ik wist waar ik op moest letten en gelukkig dicteerde de keurmeester luid en duidelijk het verslag zodat ik het prima kon volgen. Het was echt de moeite waard daar er meerdere exemplaren van b.v. de Podenco Canario aanwezig waren. Ik ben blij dat ik deze kans heb gehad en heb er een hoop van op gestoken.
IMG_2173                                                                                                                              Zondagochtend moesten we vroeg uit bed. De aanvangstijd van de coursing was vanwege de te verwachten temperaturen op 7 uur gezet. Dit hield in dat Sonja voor vijven uit bed moest daar zij de aanmelding deed. Simon en ik kwamen er tegen zessen uit. Brandir en Bernice waren de enige aangemelde Deerhounds en liepen als één van de eersten. Brandir ging goed van start maar Bernice twijfelde weer even. Brandir keek om waar z’n zusje bleef en toen ze eenmaal ging, liepen ze de sterren van de hemel. Wat kunnen die twee lopen!

Van de aanvankelijk 49 ingedeelde courses voor de eerste omloop, bleven er ongeveer 45 over. Gelukkig waren er voldoende medewerkers die hun taken serieus namen en hierdoor liep het als een trein. Tegen eIMG_2196lfen was de laatste course gelopen en was de temperatuur inmiddels opgelopen tot bijna 30 graden. Hierop werd besloten dat er geen tweede omloop kwam en dat was maar goed ook want in de loop van de middag liep de temperatuur op tot dik 38 graden in de schaduw! En het enige dat je dan nog kan doen is een dutje!

Na tweeën was de prijsuitreiking en Brandir kreeg een heerlijke worst als prijs voor Schoonheid en Prestatie. Tevens kregen  hij en Bernice een mooie rozet voor hun coursing prestatie.

IMG_2047

Zondag wederom vroeg uit bed want na negenen kon je niet meer met goed fatsoen met de hounds lopen, het was dan al te warm voor de oudjes. Er waren bijna de helft minder hounds gemeld voor de tweede dag van de coursing en door het warme weer (en andere redenen) waren er nog eens elf afgemeld. Hiermee kwam het aantal courses voor de eerste omloop op ongeveer 22. Alle medewerkers zette alles op alles om de courses zo vlot mogelijk te laten verlopen en het lukt zelfs om een record aantal courses in een uur te draaien. Zonder pauze ging de tweede omloop tegen negenen van start en om vijf minuten voor half elf liepen de laatste hounds hun tweede course! Als dit geen wereldrecord is….!!

Wederom tegen half drie de prijsuitreiking. Dat is hier altijd zeer sfeervol en gezellig. IMG_2035 - kopieAlle medewerkers worden beide dagen uitgebreid bedankt en de hounds die afscheid nemen worden onder passende muziek naar voren gehaald en bedacht. Dit levert altijd bij een aantal personen natte ogen op, dit tot hilariteit van de omstanders. Na afloop hebben we nog een lekker glaasje sekt gedronken op het goede verloop van het weekend. Hierna weer gauw de schaduw in en ook Katja, de voorzitter van de club, wist waar ze zich kon laten vertroetelen.

IMG_2198                                      Dinsdag was luilakken dag maar wederom warm en benauwd. ’s Avonds is er nog wel een coursingtraining gedraaid waar Calhoun erg blij mee was. Samen met Brandir en Bernice liep hij een kort parcoursje van zo’n 450 meter. Caintha wilde eigenlijk ook graag maar ik vond het nog steeds te warm voor haar, ze is per slot van rekening al elf jaar!

Woensdagochtend konden we de tent nat inpakken, het had geonweerd en geregend maar het was niet erg afgekoeld. Tegen elfen reden we weg om half zes ’s avonds thuis aan te komen. Poei, poei, het is toch altijd wel een eindje tuffen maar zeker de moeite waard!

Archief